نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
قرآن در توصیفی تکاندهنده در سوره مُلک از جهنم، از صدای هولناک سخن میگوید.
آیات سوره طلاق حتی در زمان جدایی، بر حفظ حقوق زن و فرزندان تأکید میکند.
آیات پایانی سوره ممتحنه و آغاز سوره صف نشان میدهند که در برابر دشمن، شناخت بیش از وعدهها اهمیت دارد.
آیات ۶ تا ۱۱ سوره ممتحنه، تصویری متفاوت از رابطه مؤمنان با دیگران ارائه میکند، جایی که قرآن میان دشمنی عملی و صرف مخالفت تفاوت میگذارد.
قرآن در آیه ۱۳ سوره حشر، این واقعیت را درباره منافقان بهصراحت آشکار میکند.
آیات پایانی سوره واقعه با ترسیم این صحنه، انسان را به حقیقتی فراتر از مرگ میرساند، حقیقتی که در آیات ابتدایی سوره حدید با مالکیت مطلق خداوند بر هستی کامل میشود.
سوره واقعه با ترسیم این دو سرنوشت از انسانها نشان میدهد که فاصله میان بهشت و حسرت ابدی، نتیجه انتخابها و باورهای انسان در دنیاست.
آیات ۱۷ تا ۴۰ سوره رحمن با خطاب مشترک به جن و انسان، از حقیقتی کمتر گفتهشده پرده برمیدارد.
قرآن کریم در سوره طور از وعدهای امیدبخش خبر میدهد؛ مؤمنانی که بر مدار ایمان زیستهاند، در آخرت نیز بیکاهش پاداش، در کنار خانواده خود گرد هم میآیند.
قرآن در آیات ۳۱ تا ۵۱ سوره ذاریات، از نابودی اقوامی پرده برمیدارد که تنها با یک فرمان خدا فروپاشیدند.
سوره جاثیه با ترسیم این حقیقت، نشان میدهد که فراموشی خدا، انسان را به انکار قیامت، بیاعتنایی به آیات الهی و سرانجام به حسرتی ابدی میکشاند.
آیات ۶۱ تا ۷۳ سوره زخرف نشان میدهد که حضرت عیسی(ع) برای پایان دادن به اختلافها مبعوث شد، اما گروههایی از پیروان او راه تفرقه را در پیش گرفتند.
آیات سوره زخرف نشان میدهد که عهدشکنی از ویژگیهای دشمن حق است و نباید به وعدههایش دل بست.
آیات ۳۴ تا ۴۷ سوره زخرف روایتگر دشمنانی است که حتی در برابر معجزات الهی سر تسلیم فرود نمیآورند و راه استهزا را برمیگزینند.
در سوره زخرف خداوند یادآور میشود که پیش از دشمنان امروز، اقوامی نیرومندتر و صاحب قدرتهای بزرگتر نیز به سبب تکذیب حق نابود شدند.
آیات ۱۱ تا ۱۵ سوره شوری نشان میدهد که خداوند، امتها را به برپایی دین و پرهیز از تفرقه فراخوانده است.