مرگ؛ نقطه‌ای که قدرت‌ انسان تمام می‌شود | اخبار استان کرمان

سوره واقعه در آیات ۷۷ تا ۸۰ می‌فرماید: «إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ * تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ». قرآن، «کریم» معرفی می‌شود؛ یعنی دارای کرامت، ارزش و خیر فراوان و برخوردار از جایگاهی بلند.«کتاب مکنون» اشاره به حقیقتی محفوظ و پوشیده از دسترس عادی دارد و تعبیر «لا یمسه إلا المطهرون» نیز در اصل ناظر به این است که تماس حقیقی با آن مرتبه از حقیقت قرآن، جز برای پاک‌شدگان امکان‌پذیر نیست. بنابراین، آیات تنها درباره یک کتاب مکتوب در دست انسان‌ها سخن نمی‌گویند، بلکه از حقیقتی الهی سخن می‌گویند که منشأ آن «رَبِّ الْعَالَمِينَ» است.این نکته اهمیت ویژه‌ای دارد قرآن محصول تجربه، اندیشه یا ساخته ذهن بشر نیست «تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ» است، نازل‌شده از سوی پروردگار همه جهان‌ها. از همین‌رو، مواجهه با پیام قرآن نمی‌تواند یک برخورد سطحی و بی‌تفاوت باشد.
 

آیات ابتدایی سوره حدید دقیقاً در ادامه همین نتیجه قرار می‌گیرند «سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ». همه آنچه در آسمان‌ها و زمین است، خدا را تسبیح می‌کند زیرا «هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ».سپس حقیقت مالکیت مطلق مطرح می‌شود «لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»، و بلافاصله دو حقیقت بنیادین حیات و مرگ ذکر می‌شود «يُحْيِي وَيُمِيتُ». در نگاه المیزان، کسی که مالک حقیقی هستی است، همان کسی است که حیات و مرگ را تدبیر می‌کند.آیه سوم این تصویر را کامل می‌کند «هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ». خداوند آغاز و انجام، ظاهر و باطن هستی است و «وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ». بنابراین، پایان سوره واقعه که انسان را در برابر مرگ و «حق الیقین» قرار می‌دهد، با آغاز سوره حدید به یک نتیجه توحیدی می‌رسد انسان محدود و ناتوان است، اما مالک حقیقی زندگی و مرگ و آغاز و انجام جهان، خداوندی است که بر همه چیز احاطه و علم دارد.

منبع: فارس

انتهای خبر/ م