۱۴ اردیبهشت تلاقی دو اندیشه حیاتبخش است، یکی برای حیات اخروی و دیگری برای حیات دنیوی که هر دو سزاوار ستایش هستند.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «راهآرمان» مبینا ملکی در یادداشتی نوشت؛ ۱۴ اردیبهشت، روزی است که در آن، دو مناسبتِ بهظاهر ناهمگون اما عمیقاً مرتبط با «میراث انسانی» جای گرفتهاند: بزرگداشت شیخ صدوق، محدث گرانمایه جهان تشیع، و روز جهانی ماما، نماد فداکاری در خط مقدم تولد. شیخ صدوق (محمد بن علی بن بابویه قمی) در قرن چهارم هجری، یکی از ارکان حدیث شیعه به شمار میرود. شیخ صدوق، یکی از برجستهترین محدثان و متکلمان شیعه نامگذاری شده است. او از شاگردان برجستهی مکتب اهلبیت(ع) بود. او در شهر قم چشم به جهان گشود و بخش بزرگی از عمر خود را صرف گردآوری و نگارش احادیث پیامبر اکرم(ص) و امامان معصوم(ع) کرد. تألیف کتاب ارزشمند «من لایحضره الفقیه» که از منابع چهارگانۀ حدیثی شیعه است، نشان میدهد که او فقه و معارف دینی را با زندگی روزمرۀ مردم پیوند زد. مجاهدت علمی او در عصر رواج جعل حدیث، ستودنی و الهامبخش بود. بزرگداشت او یادآور اهمیت علم، اخلاق و تحقیق در دین است؛ چرا که آثار شیخ صدوق، چراغی است که پس از گذشت سدهها همچنان راه پژوهشگران و عاشقان معرفت را روشن میسازد. در سوی دیگر این روز، ماماها جای دارند؛ قهرمانان گمنامی که با دستانی لرزان اما قلبی استوار، نخستین لحظات حیات را رقم میزنند. حرفه مامایی، آمیزهای از دانش، صبوری و عشق است. روز جهانی ماما، یادآور زحمات شبانهروزی این عزیزان در بیمارستانها و مراکز درمانی، به ویژه در مناطق محروم و شهرستانها است. روز ماما، روز بزرگداشت کسانی است که در مهمترین لحظههای زندگی، یعنی آغاز تولد، کنار مادر و نوزاد میایستند. ماماها فقط نقش درمانی ندارند؛ آنها تکیهگاه روحیاند، دستِ آرامش، نگاهِ امیدوار و صدای اطمینان. در لحظههایی که ترس و درد میتواند سایه بیندازد، ماما با دانش و تجربهاش مسیر را روشن میکند و به مادر یادآوری میدهد که تنها نیست. مامایی آمیزهای از علم و لطافت است. ماما مراقبتهای دقیق بارداری را پیگیری میکند، توصیههای لازم را میگوید و در زمان زایمان با صبر و مهارت، آرامش را حفظ میکند. حضورش یعنی امنیت؛ یعنی توجه به جزئیات؛ یعنی احترام به بدن و احساسات مادر. همچنین بعد از تولد هم همراه میماند تا نوزاد سالم و مادر با خیال راحتتر، قدمهای نخستین زندگی مشترک را آغاز کنند. روز ماما فرصتی است برای قدردانی از فداکاری، تعهد و انساندوستی این قشر ارزشمند. سپاس از تمام ماماهایی که با دستانی توانمند و قلبی مهربان، به زندگی معنا میبخشند. آنچه شیخ صدوق و ماماها را در یک روز گرد هم آورده، شاید «نقش بیبدیل آنان در حفظ و انتقال زندگی» باشد؛ یکی حافظ میراث دین و دانش، و دیگری حافظ حیات مادر و فرزند. هر دو سزاوار تکریم و بزرگداشتاند. لذا ۱۵ اردیبهشتماه را گرامی داریم برای این دو میراث ارزشمند کسانی که عمر خود را وقف مردم و جامعه میکنند و از آسایش خود برای آرامش و تعالی دیگران چشمپوشی میکنند. شیخ صدوق عمر گرانمایه خود را در جهت تبیین و کتابت احادیث ائمهاطهار گذاشت و ماماها نیز وجود خود را برای حیاتبخشی به انسانی دیگر خرج میکنند تا بتوانند حیات جامعه را تضمین کنند. انتهای خبر/ زارعی https://armanekerman.ir/vdci3wazwt1awq2.cbct.html اشتراک گذاری : کپی متن خبر لینک کوتاهarmanekerman.ir/vdci3wazwt1awq2.cbct.html