به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری نذیر کرمان؛ محسن کشاورز عصر امروز در مراسم پاسداشت روز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی گفت: ایران در طول تاریخ همواره جزو جریانسازان تمدن بوده است. اعتقاد من و همه اساتید بزرگی که در جلسات بررسی تاریخ ایران حضور دارند، این است که ایران در تمام ایام، چه پیش از اسلام و چه پس از اسلام، همواره ایستادگی کرده است. این استاد دانشگاه ادامه داد: شاید شنیده باشید که مغولها و دیگران آمدند تا نژاد ایرانی و آریایی را به نوعی تغییر دهند، اما این هدف هرگز محقق نشد. کسانی که میخواستند نسلکشی کنند و نژاد ایرانی را تغییر دهند، خودشان در نژاد ایرانی مستحیل و حل شدند. وی بیان کرد: در نهایت، با وجود وزرای باکفایت و مشاوران توانمند، ایران همواره پیشرفتهای خود را مانند پیشرفتهای علمی در ادوار مختلف حفظ کرده است. کشاورز عنوان کرد: در رابطه با پیشینه موضوع جنگ و میراث فرهنگی، بررسیهای گسترده نشان میدهد که ما در دوران معاصر، دو جنگ جهانی را پشت سر گذاشتیم. یکی از اصلیترین بحثها در منازعات، این است که در جریان درگیریها، بسیاری از آثار تاریخی مورد تعرض و تخریب قرار میگیرند. این استاد دانشگاه تصریح کرد: پس از جنگ جهانی، که با تخریب کامل بسیاری از شهرها و کشته شدن دهها میلیون انسان در اروپا همراه بود، دولتها به خود آمدند و متوجه شدند که همه چیز را از دست دادهاند. آنها شروع به جستجوی دستورالعملهایی کردند تا آثاری را که از پیش از میلاد مسیح در شهرهای معروفی مثل برلین یا پاریس وجود داشته و آسیب دیده بودند، احیا کنند. وی ابراز کرد: بنابراین، قواعد و ضوابطی را برای ایجاد تعهد میان تشکلها تدوین کردند. در آن زمان، فراتر از سطح یک کشور، سازمانهایی تشکیل شد که در نهایت منجر به تأسیس سازمانهای فرهنگی و آموزشی مانند یونسکو در سال ۱۹۴۵ گشت. کشاورز ابراز کرد: این سازمانها قوانین و کشورهای عضو را موظف کردند که در حین درگیریها و جنگها، حتی در میان کشورهای همسایه که سالها با هم دوست بودهاند، از آثار تاریخی محافظت کنند؛ چرا که در جنگ، آتش به جان و مال مردم میافتد. در واقع، دولتها با این کار، یک تعامل و فرهنگ بشری را میان کشورهای عضو باب کردند. این استاد دانشگاه اظهار کرد: ایران نیز همواره در تمامی این اتفاقات، منشورهای مربوط به حفاظت از میراث در زمان جنگ را به یاد داشته است. اگر جنگ هشت ساله تحمیلی را به یاد آوریم، در دهه ۶۰ شمسی، بمبارانها و موشکبارانهای شهرهای مرزی باعث از بین رفتن بسیاری از بناها و مساجد جامع در شهرستانها شد. وی افزود: همچنین در دوران فعالیت داعش در سوریه و عراق، شاهد بودیم که آنها به موزههای بسیار ارزشمندی مانند موزه دوران آشوری حمله کردند و با بیرحمی کامل، مجسمههای چند هزار ساله را تخریب کردند. کشاورز بیان کرد: بنابراین، حفاظت از میراث، یک گفتمان و قرارداد اجتماعی بین مردم ایجاد کرده است؛ اما متأسفانه در بسیاری از جاها، به این موضوع توجه کافی نشده است. این استاد دانشگاه گفت: مجموعههایی چون گلستان، کاخ سعدآباد در اصفهان و مجموعههای صفوی؛ همه اینها وقتی نگاه میکنیم، بناهای بسیار ارزشمندی هستند که متأسفانه شاید اهدافی در نزدیکی آنها قرار گرفته که مورد حمله قرار میگیرند؛ یعنی تخریبهایی که با امواج انفجاری و به این صورت رخ میدهد. وی ادامه داد: خیلی از این آثار، ثبت جهانی هستند. یونسکو با همکاری میراث طبیعی و میراث فرهنگی میآید و آثاری را که ثبت جهانی شدهاند، حمایت میکند. همه حضار عزیز اطلاع دارند که در خودمان، «مدرسه گنجعلیخان» به سمت جهانی شدن رفته است، به اضافه چند کاروانسرا در کرمان؛ مجموعهای از کاروانسراها. کشاورز تصریح کرد: همچنین مجموعه قناتهای ایرانی که در اقصا نقاط کشور از جمله یزد، خراسان و کرمان داریم، در مسیر ثبت جهانی هستند. موضوع دیگری که ثبت جهانی شده، «باغهای ایرانی» است؛ باغهای بسیار ارزشمندی که مجموعهی «شاهزاده کرمان» نیز جزو این آثار ایرانی است. آثار دیگری نیز وجود دارد که میراث گرانقدر و علاقهمندان باید پیگیر آنها باشند. این استاد دانشگاه تاکید کرد: حفاظت از میراث، یک گفتمان و قرارداد اجتماعی بین مردم ایجاد کرده است؛ اما متأسفانه در بسیاری از جاها، به این موضوع توجه کافی نشده است. وی افزود: اکثر عزیزانی که در جلسه حضور دارند، برخی در مناصب اداری و سازمانی استان و شهرستان هستند، برخی کارشناساند و برخی دیگر در بخش اجرایی فعالیت میکنند. خواهش من این است که «میراث فرهنگی» را همگی از خود بدانیم. میراث فرهنگی هم برای من یک دانشگاه است، هم برای بازاری و کاسبی که در خیابان کار میکند. کشاورز ضمن اشاره به مطلب فوق گفت: میراث فرهنگی برای همه ما جایگاهی دارد و متأسفانه همیشه باعث ایجاد مشکلاتی میان سازمانها شده است؛ بین شهرداری، مسکن و شهرسازی، اوقاف، دانشگاه، آموزش و پرورشی و میراث فرهنگی. ما باید از همان ابتدا بدانیم که این یک «میراث ملی» است. همانگونه که مالیات یا هزینههای آب و برق از ما گرفته میشود، ما هم به همان مقدار حق داریم که در حفظ این میراث مشارکت کنیم. این استاد دانشگاه ابراز کرد: من کرمانی هستم و در این استان زاده شدهام و زندگی میکنم؛ با وجود ارزشهای بسیار زیادی که در کرمان داریم، واقعیت این است که ما دو مشکل داریم؛ ارائه صحیح نداریم و کمبود علاقه وجود دارد. من نمیخواهم مثال بزنم، اما در برخی شهرها و استانها اتفاقاتی میافتد که اگر شهرداریها و مسئولان همسو شوند، میتوانیم به آن مرحله برسیم. وی عنوان کرد: شعار ما میتواند این باشد «کرمان، فراتر از کرمانآباد»؛ یعنی هر آنچه دارید را به آن سطح برسانید. اما در حال حاضر هر کسی برای خودش کار میکند. اگر بتوانیم این اتحاد را داشته باشیم و به هم کمک کنیم، کار تمام میشود. نباید بگوییم «میراث فرهنگی وظیفه ما نیست»؛ وقتی ما حوزه میراث فرهنگی داریم، یعنی میراث گذشتگان ما. سازمان میراث فرهنگی یک سازمان نظارتی و برنامهریز برای حفاظت از این آثار است. کشاورز اظهار کرد: باید با آثار تاریخی دوست باشیم. متأسفانه بسیاری از آثار ما از بین رفتهاند؛ تصاویری که در تاریخ و خاک میبینیم با آنچه امروز میبینیم متفاوت است. اما به امید اینکه بتوانیم آنچه از دست رفته را جایگزین کنیم، طراحی درست انجام دهیم و بازسازی کنیم، میتوانیم شهری واقعاً زیبا داشته باشیم. شهری که اکنون در آن زندگی میکنیم، کمی برایمان عادی شده است. انتهای خبر/ م https://armanekerman.ir/vdcftvdyyw6dtxa.igiw.html اشتراک گذاری : کپی متن خبر لینک کوتاهarmanekerman.ir/vdcftvdyyw6dtxa.igiw.html