آیات ۴۳ تا ۶۱ سوره «ص» یادآور میشود که جبهه حق شاید در مسیر خود زخم بخورد و سختی ببیند، اما سرانجام شکست نمیخورد.
به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ قرآن کریم در آیات ۴۳ تا ۶۱ سوره «ص» واقع در صفحه ۴۵۶، تصویری روشن از دو سرنوشت متفاوت ترسیم میکند، از یک سو مؤمنانی که در سختترین آزمونها بر ایمان و بندگی پایدار ماندند و سرانجام به آرامش، عزت و نعمت الهی رسیدند و از سوی دیگر مستکبران و طغیانگرانی که باوجود قدرت و هیاهو، پایانشان سقوط، حسرت و عذاب است. تفسیر المیزان در شرح این آیات، بر یک حقیقت مهم تأکید میکند که سنت الهی در تاریخ تغییر نمیکند، اهل حق اگرچه در مسیر خود رنج میبینند، اما عاقبت از آن آنان است و جبهه باطل هرچند مدتی میدانداری کند، سرانجام در بنبست نابودی گرفتار میشود. آیات با ادامه ماجرای حضرت ایوب (ع) آغاز میشود، پیامبری که سالها با بیماری، فقدان مال و سختیهای فراوان آزموده شد، اما رشته بندگی را رها نکرد. خداوند پس از آن دوران سخت، بار دیگر نعمت، خانواده و آرامش را به او بازگرداند، «وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ». المیزان این بازگشت نعمت را تنها یک جبران مادی نمیداند، بلکه آن را نشانه رحمت و تکریم الهی نسبت به بندگان صابر معرفی میکند. در نگاه قرآن، پیروزی جبهه حق فقط به معنای غلبه ظاهری و سیاسی نیست، گاهی بزرگترین پیروزی آن است که انسان در میانه طوفان، ایمانش را از دست ندهد. ایوب (ع) پیش از آنکه بیماریاش درمان شود، در حقیقت در میدان صبر و توکل پیروز شده بود. به همین دلیل خداوند او را با تعبیر «نِعْمَ الْعَبْدُ» میستاید، یعنی بندهای که در سختی نیز از مدار بندگی خارج نشد. این آیات برای مؤمنان حامل یک پیام روشن است، فشار دشمن، مشکلات اقتصادی، تنهایی و سختیهای مسیر، نشانه رهاشدگی نیست. سنت الهی بر این قرار گرفته که اهل ایمان در کوره آزمون ساخته شوند و پس از استقامت، به گشایش برسند. نیکانی که اهل هدایت بودند و جامعه را به حق دعوت کردند پس از ماجرای ایوب (ع)، قرآن از گروهی دیگر از پیامبران الهی چون ابراهیم، اسحاق، یعقوب و اسماعیل (ع) یاد میکند، انسانهایی که ویژگی مشترکشان «اخلاص» و «یاد قیامت» بود. راز ماندگاری این شخصیتها، قدرت ظاهری یا ثروتشان نبود، بلکه پیوند عمیقشان باخدا و نگاهشان به آخرت بود. رآن این بندگان را «الْأَخْیَار» مینامد، نیکانی که نهتنها خود اهل هدایت بودند، بلکه جامعه را نیز بهسوی حق دعوت کردند. در برابر جریانهای طغیانگر تاریخ، این پیامبران شاید گاه در اقلیت بودند، اما عاقبت نام و راهشان ماندگار شد و دشمنانشان به فراموشی یا نفرت تاریخی سپرده شدند. این بخش از آیات نشان میدهد که معیار موفقیت در منطق الهی با معیارهای قدرتطلبانه دنیا تفاوت دارد. جبهه حق ممکن است در برههای تحتفشار باشد، اما چون بر محور حقیقت حرکت میکند، ریشهدار و ماندگار است. در مقابل، جریان باطل هرچند پرهیاهو و برخوردار از امکانات باشد، به دلیل بیریشگی معنوی دوام نخواهد داشت. در ادامه، قرآن تصویری از سرانجام اهل تقوا ارائه میدهد؛ باغهایی گشوده، نعمتهایی فراوان، آرامش، احترام و امنیت. آیات میگویند: «هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِیَوْمِ الْحِسَابِ». این همان وعدهای است که مؤمنان در دنیا برای رسیدن به آن صبر کردند. توصیف بهشت در این آیات تنها بیان نعمتهای مادی نیست، بلکه مهمتر از همه، احساس کرامت، امنیت و آرامشی است که انسان پس از یک عمر مجاهدت به آن میرسد. مؤمنان در دنیا ممکن است تحقیر شوند، مورد فشار قرار گیرند یا حتی از بسیاری امکانات محروم باشند، اما قرآن میگوید پایان این راه، عزت و آرامش ابدی است. در حقیقت، خداوند با این تصویرسازی، روحیه مقاومت را در جبهه حق تقویت میکند. کسی که آینده روشن را ببیند، در برابر سختیهای موقت فرونمیریزد. مؤمن واقعی، دنیا را تمام مسیر نمیداند، او افق بزرگتری را میبیند و همین نگاه، قدرت ایستادگی میآفریند. فرجام دشمنان سرکش بسیار دردناک است در نقطه مقابل، آیات سرنوشت طغیانگران را ترسیم میکند، کسانی که از فرمان خدا سرپیچی کردند و با تکبر و ظلم در برابر حق ایستادند. قرآن با تعبیر «هَٰذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِینَ لَشَرَّ مَآبٍ» اعلام میکند که فرجام آنان بسیار دردناک است. واژه «طاغین» تنها به کافران ظاهری محدود نیست، بلکه هر جریانی که از مرز حق عبور کند، به ظلم، استکبار و فساد روی آورد و در برابر حقیقت بایستد، در دایره طغیان قرار میگیرد. این گروه شاید مدتی احساس قدرت و پیروزی کنند، اما قرآن از آیندهای سخن میگوید که در آن، همه تکیهگاههای دروغینشان فرومیریزد. آیات بعدی تصویری تکاندهنده از نزاع اهل جهنم ارائه میدهد، پیروان، رهبران خود را مقصر میدانند و رهبران نیز مسئولیت را نمیپذیرند. کسانی که روزی در دنیا با اتحاد ظاهری در برابر حق صفکشیده بودند، در آخرت به دشمن یکدیگر تبدیل میشوند. این صحنه نشان میدهد که پیوند جبهه باطل، پیوندی حقیقی و پایدار نیست و اتحاد آنان بر پایه منفعت، ترس و فریب شکلگرفته و در لحظه بحران فرومیپاشد. وعدهای که تاریخ بارها ثابت کرده است مجموع آیات ۴۳ تا ۶۱ سوره ص، یک قاعده همیشگی را یادآوری میکند؛ صبر، اخلاص و پایداری، سرانجام به عزت میرسد و طغیان و ظلم، پایانش سقوط و حسرت است. در منطق قرآن، پیروزی فقط آن چیزی نیست که در ظاهر و در کوتاهمدت دیده میشود. ممکن است جبهه باطل مدتی میداندار باشد، اما حقیقت، آینده تاریخ را رقم میزند. تفسیر المیزان نیز بر همین سنت الهی تأکید دارد، خداوند اهل ایمان را رها نمیکند و سرنوشت نهایی جهان به سود حق رقم خواهد خورد. از ایوب (ع) تا دیگر پیامبران الهی، همه شاهدی بر این حقیقتاند که رنج مؤمنان بیثمر نمیماند و دشمنان سرکش، هرچقدر قدرتمند باشند، در نهایت به بنبست نابودی میرسند. تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۵۶ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید. منبع: فارس انتهای خبر/ م https://armanekerman.ir/vdcizwazut1aw32.cbct.html اشتراک گذاری : کپی متن خبر لینک کوتاهarmanekerman.ir/vdcizwazut1aw32.cbct.html