بنی امیه بلافاصله پساز حادثه ظهر عاشورای سال شصت و یک هجری و درست قبل از رسیدن اسرا به کوفه، ابتدا در کوفه و سپس در شام از امام حسین(ع) با عنوان شخصی که بر خلیفه وقت خروج کرده است، یاد می کند و او را از دایره دین خارج و مستحق قصاص میدانستند، و با این توجیهات و شبهات سعی در آرام کردن افکار عمومی و همراه کردن آنها با خودشان داشتند.
مهدی تقوی رفسنجانی استاد یار دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان و تحلیل گر مسائل سیاسی در گفتگو با “فت فتو” خصوص پدیدار شناسی شبهات در بستر جریانات ضدفرهنگی معارض با عاشورا گفت: اهمیت قیام امام حسین(ع) در شکلگیری مکتب شیعی و تفکر مقاومت شیعی بر کسی پوشیده نیست. وی تاکید کرد: بدونشک شیعهای که در دفاع از اعتقاداتش حاضر است همچون حسین بن علی(ع) حتی از جان خود و بچه ششماههاش نیز بگذرد تا کیان مذهباش حفظ شود و از سوی دیگر معتقد است به ظهور مردی از نسل امام حسین علیهالسلام و منتظر ظهور است، برای تفکر صهیونیستی و سفیانی خطرناک است. استاد یار دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان اذعان کرد: شبهه افکنان از همان زمان قیام امام حسین علیهالسلام تا به امروز در تلاشند تا از اهمیت این قیام کم کرده و اعتقادات شیعیان را هدف قرار دهند، با نگاهی اجمالی به تاریخ مشاهده می شود که اولین شبهه افکنان مسئله کربلا بنیامیه بودند. وی ادامه داد: بنی امیه بلافاصله پساز حادثه ظهر عاشورای سال شصت و یک هجری و درست قبل از رسیدن اسرا به کوفه، ابتدا در کوفه و سپس در شام از امام حسین(ع) با عنوان شخصی که خروج بر خلیفه کرده است یاد نموده و او را از دایره دین خارج و مستحق قصاص میدانستند، و با این توجیهات و شبهات سعی در آرام کردن افکار عمومی و همراه کردن آنها با خودشان داشتند. تقوی رفسنجانی ادامه داد: امروز نیز گروههایی در ادامه سیاستهای اموی و برای رسیدن به مقاصد خود واقعه کربلا را هدف قرار داده و اقدام به شبههافکنی می کنند، بیشک برای پاسخگویی بهتر به این شبهات لازم است که ماهیت این گروهها و نوع شبهاتی که این گروهها مطرح میکنند به تفکیک مشخص شود. وی با بیان اینکه هرچند که شبهه افکنان در ظاهر از چند گروه مختلف هستند، تاکید کرد: با تحقیق و کنکاش در پیشینه شبه افکنان مشاهده میشود که از همه آنها از سازمان جاسوسی اسراییل موساد دستور گرفته و کلیه حمایت های مالی و معنوی از آن مرکز تامین میشوند. اولین جریان شبهه افکن بهائیان میباشند که بیشترین شبهه افکنیها از سوی این گروه مطرح میشود شیوه شبههافکنی بهائیان چنان است که آهسته و پیوسته و در پوستین نرم و ملایم آرامآرام افکار خود را در ذهن مخاطب جای میدهند به گونهای که کمترین مقاومتی از سوی مخاطب ایجاد نشود. در واقع آنها شگرد خاص خود را دارند و بدینصورت عمل میکنند که مطالب را بهگونهای بیان کنند که مردم در برابر آنها جبهه نگیرند درواقع روند تبلیغی بهائیان تدریجی است و ممکن است برای رسیدن به هدف سالها وقت صرف کنند بیشترین حوزهای که در واقعه عاشورا مدنظر بهائیان است رد کلی حادثه عاشورا میباشد و آنها سعی میکنند با پاک کردت صورت مسئله و نفی اصل واقعهی عاشورا بطور کلی عزاداری برای ایشان را زیر سوال ببرند. ازجمله شبهاتی که توسط این گروه مطرح میشود میتوان به اینکه “واقعه ی عاشورا در پاییز رخ داده و هوا گرم نبوده” ، “کربلا بیابان نیست و جلگه ای خوش آب و هواست” ، ” آب بر امام حسین بسته نشده است” ، “کربلا گنجایش این حجم از یزیدیان را ندارد” ، “چنین جنگی با این بعاد امکان رخ دادنش وجود ندارد” ، “شهادت حضرت علی اصغر از اساس دروغ است” و… اشاره کرد دومین جریان معارض عاشورا وهابیت است که حیاتش بسته به از بین بردن دو بال حسینی و مهدوی شیعه است. لذا در هر دو جبهه بهشدت درحال شبههافکنی است و تلاش دارد بر افکار شیعیان و بهویژه جوانان شیعه تاثیر بگذارد. وهابیان هرچند تندروتر از بهائیان میباشند اما در شبههافکنی باتوجه به اینکه مطالب زیادی از ابنتیمیه و ابنعربی و سایر بزرگان وهابیت و نویسندگان این گروه در دست دارند قویتر عمل کرده و در حوزههای متعدد شبههافکنی میکنند آنها اصل واقعه عاشورا را زیر سوال نمیبرند اما دلیل قیام حضرت راه “خودرایی” و شبهاتی همچون “دعوا بر سر یک زن یا دعوای پسرعموها یا دعوا بر سر قدرت” عنوان میکنند. همچنین آنها گریه و عزاداری را برای اموات جایز نمیدارند و عنوان میکنند که گریه و عزاداری برای حسینبنعلی علیهالسلام “بدعت” است. آنها شیعه را بهعنوان قاتل امام حسین معرفی میکنند و در شبهات خود از نامههای شیعیان برای امام حسین ع و دعوت او به کوفه و ناچار شدن یزید برای جنگ با او سخن میگویند همچنین شبهاتی مانند “خروج امام حسین بر خلیفه”، “کراهت سیاه پوشیدن در محرم” و… را مطرح نموده و هر چند وقت یکبار این شبهات را متناسب با شرایط جامعه ویرایش نموده و بصورت جدیدی مطرح میکنند. سومین گروه شبهه افکن باستانگرایانه افراطی میباشند. این گروه وظیفه دارند با شبهات خود عرب و عجم را در مقابل یکدیگر قرار داده و با زیر سوال بردن همه شعائر اسلامی نوعی مرزبندی بین اسلامیت و ایرانیت داشته باشند و القا کنند تلفیق فرهنگ ایرانی و اسلامی غیرممکن است و این دو با یکدیگر در تعارض اند آنها برای تحریک احساسات مخاطب از دروغهای تاریخی احساسی مانند “اسلام آوردن ایرانیان با زور شمشیر” ، “حمله حضرت علی علیهالسلام و امام حسن و امام حسین علیهالسلام به ایران” و “شرکت آنها در جنگ با ایران” ، “پدید آمدن مذهب شیعه از زمان صفویه” ، “جعلی بودن قیام امام حسین” و “دروغین بودن مقاتل” و … استفاده میکنند. چهارمین گروه از شبهه افکن در واقعه عاشورا مجاهدین خلق یا منافقین میباشند. این گروه علیرغم اینکه در ظاهر عزاداری میکنند برای امام حسین اما بهشدت بهدنبال شبههپراکنی هستند و همه تلاش شان این است که از طریق این شبهات به نظام جمهوری اسلامی ضربه بزنند. در واقع آنچه که برای این گروه مهم است براندازی نظام است و شبهاتی پیرامون اسلام و قیام امام حسین و غیره صرفاً وسیلهای هستند برای رسیدن به هدف نهایی که همان براندازی نظام میباشد.همانطور که قبلا گفته شد همه این گروهها از سوی موساد آموزش میبینند و تقسیم کار و تامین منابع مالی آنها توسط موساد انجام میشود.زیرا عوامل موساد بهخوبی آگاهند که ایجاد شکافهای هویتی و قومی ایرانی اسلامی و شکاف مذهبی شیعه و سنی و نیز ایجاد تردید در دل شیعیان و تضعیف اعتقادات راه را برای فروپاشی نظام شیعی حاکم بر ایران باز میکند و لذا در جبهه نرم نیز بهشدت فعال بوده و برای سست نمودن پایههای اعتقادی جامعه شیعی ایران و فروپاشی نظام اعتقادی در بین جوانان ایرانی بهشدت سرمایهگذاری میکند. پر واضح است که پاسخ این شبهات بهنحویکه علاوهبر مستند و کامل بودن موجز و جذاب هم باشد باید دستور کار بخشهای فرهنگی قرار گیرد. متأسفانه تاکنون آنچه که در پاسخگویی به شبهات اتفاق افتادهاست علاوهبر طولانی بودن (به گونهای که از حوصله مخاطب خارج است) به اندازهی خود شبهه جذابیت ندارد و نمیتواند قشر خاکستری جامعه، بعنوان جامعه هدف شبهه افکنان را جذب نماید.