نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در «کنش معطوف به حل مسأله» یا «رفع بحران»، سرزنش و «دیدید! گفته بودیم» یا «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟!» و «نوشدارو بعد از مرگ سهراب» جایی ندارد چرا که سیاست امر واقع است و در “اکنون” جریان دارد. مسأله باید حل شود و در قبال سیاستِ نیکو، نکوهیدن امری نکوهیده است
این نگرانی وجود دارد که مناقشۀ هستهای یک “تله” باشد تا با تشدید اخیر تنشها، خطر فرسایش را افزایش دهد. با اصلاحات داخلی، دیپلماسی هوشمند، و تقویت ائتلافها، ایران میتواند از این سرنوشت اجتناب کند، اما موفقیت به انعطافپذیری و پرهیز از اشتباهات رژیمهای پیشین بستگی دارد. این تئوری، اگرچه سادهسازی شده، الگویی واقعی از سیاست قدرت را نشان میدهد.