کارخانه روغن نباتی فریکو از مردادماه سال جاری نتوانسته است حقوق و معوقات بیمهای کارگرانش را به علت نداشتن سرمایه در گردش کافی بپردازد.
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «نذیر کرمان»؛ یکی از کارگران کارخانه روغن نباتی فریکو سیرجان در تماسی تلفنی از خبرنگار ما درخواست پیگیری مطالباتشان را کرد. این نماینده کارگر اذعان کرد: از مردادماه سال جاری نه تنها معوقات حقوق ما پرداخت نشده است بلکه حق بیمه ما را هم نپرداختهاند و از سوی دیگر مواد اولیهای هم برای تولید نداریم و برخی شیفتها را باید تعطیل کنیم و به عملاً وضعیت نابهسامان و غیرمطمئنی داریم. وی ادامه داد: در این شرایط نه تنها امیدی به کار نداریم بلکه از نزدیک شدن به عید هم هراس داریم و زیرا وضعیت نامشخصی داریم و حتی در برخی مواقع موج و شایعه ورشکستگی را به ما میرسد که امیدواریم این اتفاق رخ ندهد. کارخانه روغن نباتی فریکو در سیرجان از جمله کارخانجاتی است که در سختترین شرایط تحریم از سال ۷۲ کار کرده و سر پا بوده و هرگز کیفیت را فدای بازیهای دولتی نکرده است اما این بار گویا روی دیگر سکه برایش رقم خورده است. این بار دولت بر موج تعطیلی واحدهای تولیدی گویا سوار شده است و راه را برای نابودی تولید در پیش گرفته است از ناترازیها سوخت و انرژی گرفته تا افزایش قیمت ارز همه و همه تنها به تولید داخلی ضربه میزند. کارخانه فریکو از مردادماه معوقات حقوق کارگران را داشته است و حتی نتوانسته حق بیمه کارگران را بپردازد و از سوی دیگر پولی برای خرید مواد اولیه نداشته است آنچه فرماندار سیرجان مطرح کرده است؛ بدهی شرکت بازرگانی دولتی که از این مجموعه خرید روغن انجام داده اما هزینهاش را نپرداخته است سبب شده تا سرمایه در گردش و ثابت آن از بین برود. گرچه طبق گفتههای سید رحیم رضوینسب با تشکیل کارگروههای متناوب و با پیگیریها متعدد با سازمان تامین اجتماعی سه ماه از معوقات حق بیمه کارگران چند روز گذشته پرداخت شود و مابقی آن هم به زودی پرداخت خواهد شد اما برنامه زمانبندی دقیقی از پرداخت مطالبات کارگران و حقوق آنان ارائه نکرده است. فرماندار سیرجان مدعی شده که با پیگیریهای فرمانداری، دادستانی و رئیسکل دادگستری استان کرمان شرکت بازرگانی دولتی متعهد شده است که مطالبات این واحد تولیدی را بپردازد و البته پس از دریافت بدهی، اولویت با پرداخت حقوق کارگران است و بعد برای خرید مواد اولیه برنامهریزی خواهیم کرد. سئوال اینجاست چطور وقتی دریافتیها صرف حقوق و دستمزد میشود و عملاً به تولید و ارزش افزوده تبدیل نمیشوند و سرمایه ثابت و در گردشی وجود ندارد، چگونه برای تولید و راهاندازی کارخانه میتوان برنامهریزی جدی که تعدیل کارگران و تعطیلی خطوط تولید را در سال جاری به همراه نداشته باشد، شکل داد. با این وضعیت تورمی که وجود دارد و نرخ روغن به یکباره ۱۵ درصد افزایش یافته است و از سوی دیگر دولت هم برنامهای برنامهای برای تقویت تولید ندارد، آیا میشود امیداور بود؟ که مواد اولیه به موقع برسد، کارگران حقوقشان را دریافت کنند، حق بیمه کامل پرداخت شود و رشد و توسعه هم به همراه آن در کارخانه انجام شود؟ این سئوالی است که مدیران و نخبگان اقتصادی استان باید به آن پاسخ دهند. انتهای خبر/ طهماسبی