در پشت هر روپوش سفید، روایتی از سالها تلاش، شبهای پراضطراب و امید به نجات یک انسان پنهان است؛ روایتی که امروز، در روز پزشک، از زبان پزشکی جوان و جهادگر شنیدنیتر از همیشه است.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ گاهی یک جمله ساده از زبان بیماری که میگوید «بهتر شدم»، میتواند خستگی ساعتها کار را از تن یک پزشک بیرون کند؛ همان لحظهای که علم، مسئولیت و انسانیت در کنار هم معنا پیدا میکنند. پزشک بودن فقط نشستن پشت میز و نوشتن نسخه نیست؛ گاهی ایستادن کنار بیماری است که امیدش را به دستان پزشک سپرده، گاهی پذیرش تلخیِ ناتوانی در برابر بیماری و گاهی رفتن به جایی دور از مطب و بیمارستان برای رساندن خدمات درمانی به کسانی که شاید دسترسی آسانی به پزشک ندارند. در آستانه روز پزشک، سراغ یکی از پزشکان جوان رفتیم تا از مسیری بگوید که اگرچه کوتاه از سالهای طبابتش میگذرد، اما تجربههایش از فشار، مسئولیت، امید و خدمت، روایت متفاوتی از این حرفه به دست میدهد. دکتر فاطمه زراعت پزشک عمومی بیمارستان علیابنابیطالب علیهالسلام شهرستان راور از تلاشهایش اینگونه گفت. پزشکی؛ فراتر از یک شغل این پزشک جوان که آذرماه ۱۴۰۳ از دانشکده پزشکی فارغالتحصیل شده، درباره آغاز فعالیت حرفهای خود میگوید: «از همان زمان وارد فضای کار و ویزیت بیماران در بخش بهداشت و درمان شدم؛ تجربهای شیرین و در عین حال پراسترس که مسئولیت زیادی به همراه داشت.» فاطمه پزشکی را تنها یک شغل نمیداند و معتقد است جذابیت این حرفه از جایی آغاز میشود که پزشک در یکی از حساسترین لحظات زندگی یک انسان، میتواند به او کمک کند. به گفته او، پزشکی ترکیبی از علم، مسئولیت و ارتباط با مردم است و زمانی که پس از خدا، امید یک بیمار به پزشک بسته میشود، همین مسئله جایگاه حساس و سنگین این حرفه را نشان میدهد. مسیری سخت با پشتوانه خانواده اما پشت عنوان «پزشک»، سالهایی از درس خواندن، فشار کاری و فراز و نشیبهای روحی قرار دارد؛ مسیری که این پزشک جوان نیز آن را تجربه کرده است. او میگوید: «سالهای پزشکی از نظر درس، فشار کاری و روحی فراز و نشیبهای زیادی دارد. لحظاتی بود که خسته میشدم و حتی به خودم و مسیری که انتخاب کرده بودم شک میکردم.» با این حال، حضور استادان، دوستان و خانواده باعث شده این مسیر با وجود تمام سختیها ادامه پیدا کند. فاطمه بزرگترین حامی خود را خانوادهاش میداند و میگوید حمایت و اعتماد آنها، بهویژه در روزهایی که خودش خسته بوده، انگیزهای برای ادامه مسیر ایجاد کرده است. وقتی پزشک هم درمانده میشود پشت چهره آرام پزشک، گاهی لحظاتی قرار دارد که حتی علم و تجربه نیز نمیتواند نتیجه مطلوب را تضمین کند. این پزشک جوان با صراحت از این لحظات میگوید: «پزشک بودن به این معنی نیست که همیشه جواب همه چیز را میدانیم یا همیشه میتوانیم همه بیماران را نجات بدهیم.» به گفته او، مواجهه با بیماری که با وجود تمام تلاشهای پزشکی نتیجه مورد انتظار حاصل نمیشود، یکی از سختترین بخشهای این حرفه است؛ تجربهای که به پزشک یاد میدهد مسئولیت خود را تا جایی که میتواند به بهترین شکل انجام دهد، اما بپذیرد که همه چیز در اختیار او نیست. بیمار باید احساس کند شنیده شده است در پاسخ به اینکه آیا نگاه زنانه به بیمار با نگاه مردانه متفاوت است، معتقد است تفاوت نگاه بیش از آنکه صرفاً به جنسیت پزشک مربوط باشد، به شخصیت، تجربه و شیوه ارتباط او با بیمار برمیگردد. با این حال، خانم زراعت میگوید پزشکان زن در برخی موقعیتها، بهویژه هنگام ارتباط با بیماران زن، ممکن است بعضی نگرانیها و دغدغههای آنان را راحتتر درک کنند. اما برای فاطمه یک اصل مهمتر وجود دارد: «بیمار باید احساس کند شنیده و درک شده است، نه اینکه صرفاً بیماریاش بررسی شده باشد.» یک جمله که خستگی را از بین میبرد پزشکی شغلی است که گاهی ساعتها خستگی و فشار را به همراه دارد؛ اما برای این پزشک، انگیزه ادامه مسیر میتواند در یک جمله کوتاه خلاصه شود. او میگوید: «گاهی فقط یک جمله ساده از طرف بیمار، مثل اینکه بهتر شدم یا دیدن اینکه مراجعهکننده با حال خوب از بیمارستان مرخص میشود، میتواند تمام خستگی یک روز را از بین ببرد.» به باور این پزشک، اینکه نتیجه کارش برای یک انسان مفید بوده، بزرگترین انگیزه برای ادامه این مسیر است. پزشکی در خدمت محرومان اما طبابت برای این پزشک جوان تنها به مطب و بیمارستان محدود نشده است. نخستین تجربه او در فعالیتهای جهادی به دوران همهگیری کرونا بازمیگردد؛ زمانی که هنوز فعالیت درمانی نداشت و در زمینه پیگیری و آموزش بیماران مبتلا فعالیت میکرد. فاطمه درباره چرایی ادامه این مسیر میگوید: «پزشکی وقتی واقعاً معنا پیدا میکند که محدود به مطب و بیمارستان و افرادی که دسترسی بیشتری دارند نباشد.» به اعتقاد او، دسترسی به خدمات درمانی نباید یک امتیاز باشد، بلکه حقی است که همه مردم باید از آن برخوردار باشند و فعالیتهای جهادی میتواند گامی برای عادلانهتر شدن دسترسی مردم به خدمات سلامت باشد. توصیهای به دختران جوان این پزشک جوان در پایان خطاب به دخترانی که رؤیای پزشک شدن دارند، میگوید اگر واقعاً به پزشکی علاقه دارند، از سختی مسیر نترسند؛ چراکه در کنار تمام دشواریها، لحظات شیرینی در این حرفه وجود دارد که شاید در هیچ جای دیگری تجربه نشود. با این حال، او هشدار میدهد که نباید تنها به خاطر عنوان «دکتر» وارد این مسیر شد؛ چراکه پزشکی سالها تلاش، درس خواندن و مسئولیتپذیری میخواهد. فاطمه زراعت در پایان یک توصیه دیگر نیز برای دختران جوان دارد: «از بلندپروازی نترسید. اگر رؤیایی دارید، برای رسیدن به آن تلاش کنید و اجازه ندهید سختی مسیر باعث شود خودتان را دستکم بگیرید. انتهای خبر/ شهریاری