پارسا علیزاده، رتبه چهارم گروه علوم ریاضی و فنی کنکور ۱۴۰۵، با تأکید بر اهمیت آغاز مطالعه از سال‌های پایه گفت: داوطلبان نباید موفقیت در کنکور را به سال آخر موکول کنند و باید از ابتدا مسیر را جدی بگیرند.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛خبرها را از کانال آموزش‌وپرورش دنبال می‌کردم که نامی میان رتبه‌های برتر کنکور توجهم را جلب کرد؛ «پارسا علیزاده»، دانش‌آموز کرمانی که در کنکور سراسری ۱۴۰۵ موفق شده بود رتبه چهارم گروه علوم ریاضی و فنی را به دست آورد. خبر، کوتاه بود اما پشت همین چند کلمه، سال‌ها تلاش، مطالعه و البته خانواده‌ای قرار داشت که ترجیح داده بود به جای ساختن دیوار فشار و توقع، همراه فرزندش باشد. برای همین سراغ پارسا رفتم؛ دانش‌آموز مدرسه علامه حلی کرمان در ناحیه یک که حالا نامش در میان رتبه‌های برتر کنکور قرار گرفته است. اما شاید شنیدن روایت پدر او، به اندازه شنیدن عدد «چهار» درباره مسیر رسیدن به این رتبه حرف برای گفتن داشته باشد. موفقیت از خود دانش‌آموز شروع می‌شود حمید علیزاده، پدر پارسا، وقتی از موفقیت فرزندش می‌گوید، پیش از هر چیز روی یک نکته تأکید دارد؛ اینکه اصل موفقیت هر دانش‌آموز، خود اوست و خانواده باید نقش همراه و پشتیبان را ایفا کند. او معتقد است خانواده نباید همه چیز را به سال‌های پایانی تحصیل موکول کند و از همان دوران دبستان باید برای شکل‌گیری پایه علمی دانش‌آموز تلاش شود. علیزاده می‌گوید استفاده از کلاس‌های آموزشی و مشاور، به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت نیست و اگر دانش‌آموز انگیزه و تلاش لازم را نداشته باشد، هیچ کلاس و مشاوری نمی‌تواند جای آن را بگیرد. اما وقتی از او می‌پرسم «همراهی» با پارسا برای خانواده چه معنایی داشته است، پاسخ از جنس دیگری است؛ از روزهایی که برنامه‌های خانوادگی تغییر کرد، سفرها و تفریحات محدودتر شد و در سال‌های یازدهم و دوازدهم، زمان بیشتری در کنار فرزندشان بودند. پدر پارسا می‌گوید هر کتابی که فرزندش نیاز داشت تهیه می‌کردند و هرجا به کمک خانواده احتیاج داشت، کنارش بودند؛ البته این همراهی به معنای حذف کامل زندگی و تفریح هم نبود. قرار نبود پارسا تمام زندگی‌اش را پشت میز مطالعه بگذراند؛ خانواده تلاش کرده بود در کنار درس، فرصتی برای استراحت و تفریح هم باقی بماند. الگویی که قرار بود از آن جلو بزند پارسا نخستین فرزند خانواده علیزاده است؛ بنابراین پیش از او خواهر یا برادر بزرگ‌تری وجود نداشت که مسیر موفقیت تحصیلی را برایش ترسیم کرده باشد. پدر و مادر پارسا هر دو تحصیلات عالی دارند و همین موضوع باعث شده بود خانواده از ابتدا الگوهایی نزدیک‌تر از اعضای خانواده برای او تعریف کند. حمید علیزاده می‌گوید همیشه به فرزندش توصیه کرده است که پدر و مادر را الگو قرار دهد، اما نه برای اینکه در همان نقطه متوقف شود؛ بلکه برای اینکه یک قدم جلوتر برود. برای او، موفقیت فرزند زمانی معنا پیدا می‌کند که نسل بعد بتواند از نسل قبل جلوتر برود. شاید همین نگاه، تفاوت میان «توقع» و «انتظار» باشد؛ توقعی که می‌تواند فشار ایجاد کند و انتظاری که با حمایت و همراهی، مسیر رشد را برای فرزند باز می‌گذارد. پدر پارسا که کارمند اداره برق کرمان است، در این مسیر تلاش کرده بیشتر از آنکه مسیر را برای فرزندش تعیین کند، شرایط حرکت را برای او فراهم کند. هشت ساعت مطالعه؛ بدون کلاس حضوری حالا نوبت خود پارساست؛ اینکه این رتبه چهارم از چه مسیری به دست آمده است. پارسا می‌گوید روزانه حدود هشت ساعت مطالعه می‌کرده است؛ مطالعه‌ای که در کنار مدرسه و از سال‌های پایه شکل گرفته و در سال‌های بعد جدی‌تر شده است. او دانش‌آموز مدرسه علامه حلی کرمان بوده و از سال دهم در کنار آموزش مدرسه، از کلاس‌های آنلاین، کتاب‌های تست و منابع آموزشی استفاده کرده است. کلاس‌های آموزشی حضوری، بخشی از برنامه او نبوده و بیشتر آموزش‌های آنلاین را دنبال کرده است. اما وقتی از امیدش برای رسیدن به رتبه‌های برتر می‌پرسم، پاسخ می‌دهد که کسب رتبه بالا را هدف قرار داده بود؛ با این حال، اینکه امروز خود را در جایگاه چهارم گروه علوم ریاضی و فنی می‌بیند، اتفاقی است که پس از اعلام نتایج برایش قطعی شده است. هنوز مقصد نهایی مشخص نیست رتبه چهارم حالا یک مسیر تازه پیش روی پارسا قرار داده است؛ مسیری که هنوز مقصد نهایی‌اش را انتخاب نکرده است. او هنوز درباره رشته دانشگاهی مورد علاقه‌اش به تصمیم قطعی نرسیده و به همین دلیل، انتخاب دانشگاه و شغل آینده نیز برایش مشخص نیست. شاید عجیب باشد؛ نوجوانی که یکی از بالاترین رتبه‌های کنکور را به دست آورده، هنوز قرار نیست همین امروز برای تمام سال‌های آینده زندگی‌اش تصمیم بگیرد. اما این هم بخشی از روایت پارساست؛ اینکه موفقیت در کنکور پایان راه نیست، بلکه آغاز انتخاب‌های تازه است. توصیه رتبه چهارم به داوطلبان پارسا برای دانش‌آموزانی که قرار است سال‌های آینده در مسیر کنکور قدم بگذارند، یک توصیه روشن دارد: از پایه شروع کنند و کار را به سال‌های پایانی دوره متوسطه موکول نکنند. او معتقد است تلاش باید از سال‌های ابتدایی‌تر آغاز شود و در این مسیر، امید و توکل به خدا نیز همراه دانش‌آموز باشد. داستان پارسا علیزاده در نهایت فقط داستان یک رتبه چهارم نیست؛ داستان دانش‌آموزی است که روزی هشت ساعت برای هدفش وقت گذاشت، خانواده‌ای که تلاش کرد پشت سر او بایستد نه روبه‌رویش، و مسیری که هنوز با وجود رسیدن به یکی از بلندترین سکوهای کنکور، برای صاحب رتبه ادامه دارد. حالا پارسا مانده است و انتخابی تازه؛ انتخاب رشته‌ای که هنوز قطعی نشده و آینده‌ای که قرار است خودش آن را بسازد. انتهای خبر/ پسند