نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در محله دنج و سرسبز مودا (Moda) استانبول، جایی که بوی دریا با عطر تاریخ در آمیخته، خانهای ویکتوریایی با پنجرههای چوبی و معماری قرن نوزدهمی خودنمایی میکند. این خانه که روزگاری محل زندگی یکی از محبوبترین چهرههای فرهنگی ترکیه بود، امروز به موزهای زنده تبدیل شده که هر ساله هزاران بازدیدکننده را از سراسر […]
در محله دنج و سرسبز مودا (Moda) استانبول، جایی که بوی دریا با عطر تاریخ در آمیخته، خانهای ویکتوریایی با پنجرههای چوبی و معماری قرن نوزدهمی خودنمایی میکند. این خانه که روزگاری محل زندگی یکی از محبوبترین چهرههای فرهنگی ترکیه بود، امروز به موزهای زنده تبدیل شده که هر ساله هزاران بازدیدکننده را از سراسر جهان به سوی خود میکشاند. خانه موزه باریش مانچو (Barış Manço House Museum) نه فقط یک موزه، که سفری است به دنیای هنرمندی که موسیقیاش مرزهای سنی و جغرافیایی را درنوردید و نامش با خاطرات جمعی یک ملت گره خورد.
در این راهنما، شما را به دل خانهای میبریم که هر گوشهاش داستانی برای گفتن دارد؛ از پیانوی اتریشی که ملودیهای جاودانه راک آناتولی روی آن خلق شد تا چکمههای زرد معروفی که در ذهن هوادارانش حک شده است. با ما همراه باشید تا با جزئیات این موزه، از اتاق نشیمن تا طبقه سوم و از جوایز بینالمللی تا یادگارهای سفرهای دور و دراز باریش مانچو آشنا شوید و بدانید چرا این خانه کوچک در مودا، یکی از ارزشمندترین گنجینههای فرهنگی استانبول به شمار میرود.
باریش مانچو، متولد ۲ ژانویه ۱۹۴۳ در استانبول، تنها یک خواننده نبود؛ او آهنگساز، ترانهسرا، مجری تلویزیون، گردآورنده فرهنگ عامه و سفیر صلح سازمان ملل بود . مانچو پس از تحصیل در آکادمی هنرهای زیبای بلژیک، موسیقی را با تلفیق سازهای سنتی ترکی و سبک راک غربی به اوج جدیدی رساند . آهنگ ماندگار «داگلار داگلار» (Dağlar Dağlar) در سال ۱۹۷۰ با فروش ۷۰۰ هزار نسخهای، نقطه عطفی در کارنامه او بود . او با برنامه تلویزیونی محبوبش «از ۷ تا ۷۷ سال» (۷’den 77’ye)، مستقیماً با کودکان ارتباط برقرار میکرد و به «نخستین مسافر تلویزیون ترکیه» شهرت یافت . مانچو در طول زندگی هنری خود، بیش از ۲۰۰ قطعه موسیقی ساخت و جوایز ملی و بینالمللی متعددی از جمله نشان شوالیه ادبیات و هنر فرانسه را دریافت کرد . او سرانجام در ۱ فوریه ۱۹۹۹ در سن ۵۶ سالگی درگذشت و مراسم تشییع او با حضور میلیونها نفر به یکی از بزرگترین وداعهای جمعی در تاریخ ترکیه تبدیل شد .
خانهای که امروز موزه باریش مانچو نام دارد، در سال ۱۸۹۵ توسط یک انگلیسی به نام دکتر داوسون ساخته شد . این ساختمان با معماری ویکتوریایی خود، بعدها محل زندگی باریش مانچو، همسرش لاله و دو پسرش دوگوکان و باتیکان از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۹ بود . مانچو در همین خانه آثار جاودانه خود را خلق کرد و خاطرات بسیاری را برای خانواده و دوستدارانش به یادگار گذاشت.
ایده تبدیل خانه به موزه، برگرفته از گفته خود مانچو بود: «آخرین باری که نام یک نفر از بین میرود، او مرده است» . سرانجام در ۹ ژوئن ۲۰۱۰، با همت و تلاشهای بیوقفه شهرداری کادیکوی به همراه لاله مانچو (همسر) و پسرانش، این خانه به عنوان موزه به روی عموم گشوده شد تا نام و یاد این هنرمند بزرگ برای همیشه زنده بماند .
این موزه در بخش آسیایی استانبول، منطقه خوشآبوهوای کادیکوی (Kadıköy) و در محله یوسف کمال پاشا (Yusuf Kamil Paşa) قرار دارد . آدرس دقیق آن به شرح زیر است:
آدرس ترکی: Caferağa, Yusuf Kamil Paşa Sk. No:5 D:No:5, 34710 Kadıköy/İstanbul, Turkey
نکته: این خانه در محله مودا (Moda) واقع شده و به همین دلیل به آن «باریش مانچو ۸۱۳۰۰ مودا» نیز میگویند .
با ورود به موزه، آهنگهای ماندگار باریش مانچو در فضا پخش میشود و شما را به دل زندگی او میبرد .
در طبقه همکف، اتاق نشیمن و اتاق غذاخوری قرار دارد. از برجستهترین اشیای این بخش میتوان به پیانوی بزرگ «Steinway B210» اشاره کرد که مانچو شخصاً از اتریش خریده بود . در کنار این پیانوی گرانبها، مجسمهای مومی از باریش مانچو اثر مجسمهساز مراد داسکین (Murat Daskın) خودنمایی میکند . مجموعهای از لیوانهای شراب طلاکوب، تابلوهای نقاشی از سراسر جهان و مبلمان عتیقه اروپایی از جمله یک لوستر ۹۰ کیلویی برنزی فرانسوی در این طبقه به چشم میخورد .
در طبقه دوم، جوایز و مدالهای ملی و بینالمللی این هنرمند در محفظههای شیشهای به نمایش درآمده است . لباسهای صحنه پرزرقوبرق، اکسسوریها و بهویژه چکمههای معروف زرد رنگی که در موزیک ویدیوی آهنگ «مهمت آقا» پوشیده بود، توجه هر بازدیدکنندهای را جلب میکند . همچنین مجموعهای از انگشترهای خاص و گرانبهای او در این بخش دیده میشود .
در طبقات بالایی، اتاقهایی که زمانی خانواده مانچو در آنها زندگی میکردند، به نمایش گذاشته شده است. یکی از محبوبترین بخشها برای بازدیدکنندگان ترک، اتاق پسرش باتیکان است که به استودیوی برنامه «از ۷ تا ۷۷ سال» تبدیل شده . در این اتاق، یک دوربین اصلی از آن برنامه و مجسمهای از مانچو قرار دارد و بزرگسالان با دیدن فیلمهای قدیمی برنامه، به دوران کودکی خود سفر میکنند . نقاشیهای دوران جوانی مانچو، مجموعه دوربینها، نوار کاستها و یادگاریهای سفرهایش به ۱۴۰ منطقه در ۵ قاره جهان نیز در این طبقه به نمایش درآمده است .
دسترسی به این موزه به دلیل موقعیت مکانی آن در منطقه کادیکوی بسیار آسان است:
از اسکلههای اروپایی مانند امیناونو (Eminönü) یا کاراکوی (Karaköy) سوار کشتیهای خط کادیکوی (Kadıköy) شوید.
پس از پیاده شدن در اسکله کادیکوی، میتوانید با ۱۰-۱۵ دقیقه پیادهروی در خیابانهای این منطقه تاریخی به سمت محله مودا به موزه برسید.
سوار بر خط متروی M4 (Kadıköy-Tavşantepe) شوید.
در ایستگاه “Ayrılık Çeşmesi” پیاده شوید و سپس با اتوبوسهای محلی به سمت مودا بروید.
سوار بر خط تراموا T3 (Kadıköy-Moda) حلقهای شوید و در ایستگاه “Moda İlkokulu” پیاده شوید . این بهترین گزینه حملونقل عمومی برای دسترسی مستقیم به محله مودا است.
از میدان کادیکوی، اتوبوسهای خطوط مختلف به سمت محله مودا حرکت میکنند.
ساعت کاری: موزه باریش مانچو همهروزه به جز روزهای دوشنبه و تعطیلات رسمی، از ساعت ۰۹:۰۰ صبح تا ۱۷:۰۰ عصر پذیرای بازدیدکنندگان است .
مدت زمان بازدید: برای بازدید کامل از موزه، حدود ۱ تا ۲ ساعت زمان نیاز دارید .
بهترین زمان بازدید: صبحهای روزهای وسط هفته (سهشنبه تا پنجشنبه) خلوتتر است.
عکاسی: عکاسی در موزه مجاز است، اما استفاده از فلاش برای محافظت از اشیاء توصیه نمیشود.
کفش راحت: برای بازدید از سه طبقه موزه و قدم زنی در محله مودا، کفش راحت همراه داشته باشید.
ترکیب با گشتوگذار: پس از بازدید، حتماً در محله مودا قدم بزنید، از ساحل مودا (Moda Sahili) لذت ببرید و در یکی از کافههای متعدد این منطقه فرهنگی بنشینید .
پس از بازدید از موزه، میتوانید از جاهای دیدنی استانبول که در نزدیکی آن دیدن کنید:
ساحل مودا (Moda Sahili): در فاصله ۲۸۸ متری .
میدان گاو نر کادیکوی (Kadıköy Bull Statue): در فاصله حدود ۱ کیلومتری .
خیابان بغداد (Bağdat Caddesi): یکی از معروفترین خیابانهای خرید استانبول در نزدیکی کادیکوی.
ایستگاه قطار حیدرپاشا (Haydarpaşa Garı): ایستگاه تاریخی قطار در کنار دریا.
خانه موزه باریش مانچو استانبول فراتر از یک موزه معمولی، یادگاری زنده از هنرمندی است که با موسیقی، شخصیت و مهربانیاش در قلب میلیونها نفر جا باز کرد. بازدید از این خانه، سفری احساسی و نوستالژیک به دنیای «آقای گوجهفلفلبادمجان» (Domates Biber Patlıcan) و خالق خاطرات شیرین کودکی برای ترکهاست . اگر به استانبول سفر میکنید و به دنبال کشف ابعاد فرهنگی و هنری این شهر هستید، بازدید از این موزه را در برنامه خود قرار دهید و در فضای صمیمی آن، با مردی آشنا شوید که نامش هیچگاه از خاطرهها پاک نخواهد شد.
منبع: تارنمای فرهنگی کرمان | کرمان شناسی کرمان شناسی , خبر کرمان, کرمان, جدیدترین خبرهای کرمان , گردشگری کرمان , بزرگان کرمان , نیازمندیهای کرمان, رپورتاژ ? موزه باریش مانچو استانبول : از پیانوی اتریشی تا چکمههای زرد معروف
این مطلب بدون برچسب می باشد.
1 + =