به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ امام علی (ع) در حکمت ۱۲۳ نهجالبلاغه به معرفی بهترین انسانها پرداخته و فرمودهاند؛ وَ قَالَ (علیهالسلام): طُوبَى لِمَنْ ذَلَّ فِي نَفْسِهِ، وَ طَابَ كَسْبُهُ، وَ صَلَحَتْ سَرِيرَتُهُ، وَ حَسُنَتْ خَلِيقَتُهُ، وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ، وَ أَمْسَكَ الْفَضْلَ مِنْ لِسَانِهِ، وَ عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ، وَ وَسِعَتْهُ السُّنَّةُ، وَ لَمْ يُنْسَبْ إلَى الْبِدْعَةِ. امام علی (ع) میفرمایند؛ خوشا به حال كسى كه نفس را به فروتنى وا دارد، و كسبش پاک، شايسته و نيتش پسنديده و خلق و خويش نيكو باشد. زيادى مالش را انفاق كند و سركشى زبانش را مهار نمايد و شرّ خود را از مردم دور دارد و سنت بر او دشوار نيايد و به بدعت نسبتش ندهند. منبع: نهجالبلاغه انتهای خبر/ طهماسبی