به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ امام علی (ع) در حکمت ۱۲۳ نهجالبلاغه به معرفی بهترین انسانها پرداخته و فرمودهاند؛ وَ قَالَ (علیهالسلام): طُوبَى لِمَنْ ذَلَّ فِی نَفْسِهِ، وَ طَابَ کَسْبُهُ، وَ صَلَحَتْ سَرِیرَتُهُ، وَ حَسُنَتْ خَلِیقَتُهُ، وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ، وَ أَمْسَکَ الْفَضْلَ مِنْ لِسَانِهِ، وَ عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ، وَ وَسِعَتْهُ السُّنَّهُ، وَ لَمْ یُنْسَبْ إلَى الْبِدْعَهِ. امام علی (ع) میفرمایند؛ خوشا به حال کسى که نفس را به فروتنى وا دارد، و کسبش پاک، شایسته و نیتش پسندیده و خلق و خویش نیکو باشد. زیادى مالش را انفاق کند و سرکشى زبانش را مهار نماید و شرّ خود را از مردم دور دارد و سنت بر او دشوار نیاید و به بدعت نسبتش ندهند. منبع: نهجالبلاغه انتهای خبر/ طهماسبی