روستای مظفرآباد باوجود فاصله هفتکیلومتری تا شهر، سالهاست با بیآبی دستوپنجه نرم میکند و چشمانتظار تکمیل پروژه آبرسانی است.
به گزارش خبرنگار پایگاه تحلیلی خبری «نذیر کرمان»؛ درحالیکه روستای مظفرآباد تنها هفت کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد، ساکنان آن سالهاست با یکی از ابتداییترین نیازهای زندگی، یعنی آب آشامیدنی، دستوپنجه نرم میکنند. روستایی که نزدیکیاش به شهر، انتظار برخورداری از خدمات اولیه را بیشتر میکند، اما مردم آن همچنان روزهای خود را با نگرانی تأمین آب سپری میکنند؛ دغدغهای که حالا به یک مطالبه جدی و چندساله تبدیل شده است. مشکل آب در مظفرآباد دیگر تنها یک گلایه ساده نیست؛ مسئلهای است که زندگی روزمره مردم را تحتتأثیر قرار داده و در سالهای اخیر حتی بر ماندگاری جمعیت روستا نیز اثر گذاشته است. به گفته اهالی، آب مصرفی روستا از طریق یک حلقه چاه با آبشور تأمین میشود؛ آبی که به دلیل شوری بالا، قابلآشامیدن نیست و بیشتر برای مصارف محدود روزانه استفاده میشود. از سوی دیگر، همین آب نیز بهصورت مستمر در اختیار مردم قرار ندارد و تنها یک روز در میان وارد مدار میشود؛ شرایطی که مشکلات اهالی را دوچندان کرده است. ساکنان روستا میگویند برای تأمین آب آشامیدنی ناچارند به مرکز شهر مراجعه کنند و آب موردنیاز خود را خریداری کنند؛ اقدامی که علاوه بر سختی رفتوآمد، هزینههای زیادی نیز به خانوادهها تحمیل کرده است. به گفته مردم، قیمت هر ۲۰ لیتر آب آشامیدنی به حدود ۳۷ هزار تومان رسیده و این مسئله برای بسیاری از خانوادهها به یک هزینه ثابت و سنگین تبدیل شده است. یکی از اهالی مظفرآباد در گفتوگو با خبرنگار ما میگوید: «آبی که در روستا داریم شور است و برای آشامیدن قابلاستفاده نیست. برای آبخوردن باید به شهر برویم و خرید کنیم. واقعاً سخت است که در این شرایط، برای ابتداییترین نیاز زندگی هم اینهمه مشکل وجود داشته باشد.» یکی دیگر از ساکنان روستا میگوید: «مشکل فقط بیآبی نیست؛ آب موجود هم یک روز در میان میآید و مردم همیشه نگران ذخیره آب هستند. وقتی آب قطع میشود، زندگی بسیاری از خانوادهها دچار مشکل میشود.» در میان این مشکلات، طرح آبرسانی روستا روزنه امیدی برای مردم بود. پروژهای که بخش عمده آن اجرا شده و به گفته اهالی، فاصله چندانی تا بهرهبرداری ندارد. اما اکنون این طرح به دلیل تأمیننشدن لولههای موردنیاز و همچنین کنتور برق منبع آب، در مرحله پایانی متوقف مانده است؛ توقفی که برای مردم قابلدرک نیست. یکی از اهالی با گلایه میگوید: «وقتی بیشتر کار انجام شده، چرا باید پروژه بهخاطر چند لوله و یک کنتور برق متوقف بماند؟ گویا هیچ مسئولی مسئولیت تکمیل این طرح را گردن نمیگیرد و مردم همچنان باید منتظر بمانند.» بیآبی در سالهای اخیر تنها سفره و زندگی مردم را تحتتأثیر قرار نداده، بلکه به گفته ساکنان، یکی از عوامل مهاجرت روستاییان نیز بوده است. خانوادههایی که به امید دسترسی به امکانات اولیه، روستا را ترک کردهاند و اگر این روند ادامه یابد، نگرانیها درباره آینده مظفرآباد بیشتر خواهد شد. اکنون مردم مظفرآباد مطالبهای روشن دارند؛ طرحی که تا پایان فاصله چندانی ندارد، نباید پشت مانع چند لوله و یک کنتور متوقف بماند. اهالی این روستا از استاندار، نماینده مردم و وزیر نیرو درخواست دارند با ورود فوری و جدی به این موضوع، مسیر تکمیل پروژه را هموار کنند؛ چراکه برای مردم مظفرآباد، این مطالبه فقط آب نیست، مطالبه ماندن، زندگی و حفظ آینده یک روستاست. منبع:رودبار ما انتهای خبر/پور حیدر https://armanekerman.ir/vdcfmtdytw6dt1a.igiw.html اشتراک گذاری : کپی متن خبر لینک کوتاهarmanekerman.ir/vdcfmtdytw6dt1a.igiw.html