نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش گروه جامعه و فرهنگ پایگاه خبری، در شرایطی که امپراتوری رسانهای غرب با بمباران اطلاعاتی و تحریف مفاهیم، هویت و کرامت انسانی جوامع اسلامی را هدف قرار داده است، بازخوانی فلسفه حجاب از منظری علمی و منطقی، ضرورتی انکارناپذیر است.
در همین راستا، یاسر علیپور اشرفی، مدرس سواد رسانه و از فعالان عرصه مطبوعات دیار کریمان، در یادداشتی با عنوان «عفاف و حجاب، وصیتنامه ناتمام شهدا» به تحلیل موشکافانه این فریضه الهی پرداخته است که مشروح این گزارش تحلیلی با استناد به متن یادداشت، به شرح زیر ارائه میگردد:
این مدرس سواد رسانه در ابتدای یادداشت خود، با طرح پرسشی بنیادین ذهن مخاطب را به عمق مسئله پوشش جلب کرده و مینویسد:
«آیا تا به حال در خلوت خود اندیشیدهایم که چرا در میان هیاهوی دنیای مدرن و بمباران اطلاعاتی رسانهها، موضوع پوشش تا این حد کانون توجه، تقابل و گفتگوست؟ آیا حجاب تنها چند متر پارچه است یا نمادی از یک کشمکش عمیق روانی، هویتی و اجتماعی؟»
علیپور اشرفی در پاسخ به این پرسش، با نگاهی جامعهشناختی تصریح میکند: «بررسی عفاف و حجاب با عینکی روانشناسانه و جامعهشناختی، نشان میدهد که این فریضه نه یک محدودیت خشک، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای حفاظت از بهداشت روانی فرد و جامعه است.»
مدیرمسئول رسانه نذیر کرمان در بخش دیگری از این نوشتار، به تبیین علمی و مفهومی تفاوت میان «عفاف» به عنوان یک حالت باطنی و «حجاب» به عنوان یک کنش اجتماعی پرداخته و خاطرنشان میکند:
«عفاف یک حالت درونی، باطنی و فراطبیعی است که انسان را از غلبه شهوت و زیادهخواهی باز میدارد. این ویژگی اخلاقی، جنسیتبردار نیست و زن و مرد هر دو به آن نیازمندند. در مقابل، حجاب یک رفتار عینی و اجتماعی است.»
وی پیامدهای روانشناختی این حالت درونی را چنین برمیشمارد: «فرد عفیف با مهار و تعدیل خواستههای نفسانی خود، به بالاترین سطح از آرامش روحی و بهداشت روانی میرسد. در سایه این آرامش، ذهن انسان متوجه ارزشهای اصیل شده و فرصت مییابد تا تمام استعدادهای خود را در مسیر رشد اخلاقی و علمی به کار گیرد.»
به اعتقاد نویسنده، شهدا با درک عمیق از همین مفاهیم بود که حجاب را نماد استقلال فرهنگی دانسته و آگاه بودند که دشمن برای اسقاط یک جامعه، ابتدا «هویت» آن را هدف قرار میدهد.
تحلیل رویکرد نظام سرمایهداری به مسئله زن، محور دیگر این یادداشت راهبردی است. علیپور اشرفی با انتقاد از ادبیات فریبنده غرب در این حوزه میافزاید:
«دنیای مدرن با تکیه بر ادبیات فردگرایانه، برهنگی و سهلانگاری جنسی را با کلیدواژه جذاب “آزادی” توجیه میکند. اما آیا انسانی که تمام ارزش خود را به نمایش ظاهری تقلیل میدهد، واقعاً آزاد است؟»
وی در تقابل با این نگاه، رویکرد ادیان الهی را مطرح کرده و مینویسد: «آزادی در نگاه توحیدی، به معنای برداشتن موانع برای ارتقای بینشها و رفتارها در مسیر سعادت است. بیحجابی و بدحجابی نه تنها نشانه رشد و ترقی نیست، بلکه نوعی واپسگرایی و جاهلیت مدرن محسوب میشود.»
این فعال رسانهای با تأکید بر لزوم فهم ساختار روانی انسان در نهادینهسازی فرهنگ پوشش، به تحلیل غریزه خودنمایی پرداخته و تصریح میکند:
«ساختار تکوینی زنان به گونهای است که میل به پذیرفته شدن و دیده شدن در آنان نهادینه شده است. اگر این غریزه طبیعی در مسیر درستِ شکوفایی خانوادگی و اجتماعی به کار گرفته شود، احساس ارزشمندی واقعی را به دنبال خواهد داشت؛ اما اگر زنان احساس کنند مسیرهای شکوفایی مسدود است، ممکن است برای ابراز وجود به سمت تبرج و رفتارهای ناموجه سوق پیدا کنند.»
وی راهکار عبور از این بحران را «آگاهیبخشی» دانسته و تأکید میکند: «اصلیترین علت بیحجابی، عدم آگاهی و فهم نادرست از فلسفه آن است. از این رو، تبیین نقش حجاب در سلامت فردی و اجتماعی باید با بهترین بیان و ادبیات عقل و منطق برای جوانان صورت گیرد.»
یاسر علیپور اشرفی در فراز پایانی یادداشت خود، مسئله پوشش را یک انتخاب فراتر از حوزه فردی و دارای ابعاد تمدنی خوانده و رسالت جامعه را اینگونه ترسیم میکند:
«امروز که نظام سرمایهداری با بهرهگیری از سلطه رسانهای، در پی تغییر ارزشهای اخلاقی جوامع و القای تصویری واپسگرا از دین است، ترویج فرهنگ حجاب، یعنی ادامه دادن راه شهیدانی که زیبایی را در حفظ عفاف و پایبندی به اصول اخلاقی میدیدند.»
وی نوشتار خود را با این تلنگر بیدارکننده به پایان میبرد: «اکنون زمان آن فرا رسیده که از خود بپرسیم: آیا به عنوان یک کنشگر فعال در جامعه، سهم خود را در تبیین منطقی و روانشناسانه این “وصیتنامه ناتمام” به درستی ایفا کردهایم؟»
🔖 کلمات کلیدی: #عفاف_و_حجاب #سواد_رسانه #یاسر_علیپور_اشرفی #نذیر_کرمان #تهاجم_فرهنگی #جنگ_شناختی #وصیت_شهدا
انتهای پیام/