به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»، امام علی (ع) در حکمت ۲۶ نهج البلاغه، به یک حقیقت روانشناختی اشاره میکنند که همواره در رفتار انسانها مشهود است. قالَ علی(ع):«مَا أَضْمَرَ أَحَدٌ شَیْئاً، إِلَّا ظَهَرَ فِی فَلَتَاتِ لِسَانِهِ وَ صَفَحَاتِ وَجْهِهِ.» امام علی (ع): «هیچ کس چیزی را در دل پنهان نمیکند مگر این که در سخنان بیاندیشهای که از او صادر میشود و در صفحه صورتش، آشکار گردد.» به واقع این حکمت، به ما یادآوری میکند که رفتار و ظاهر ما، بازتابی از افکار و احساسات درونیمان است. منبع: نهجالبلاغه انتهای خبر/ پسند