بحران آب در ایران تنها یک معضل زیستمحیطی یا اقتصادی نیست بلکه امروز به یک موضوع امنیت ملی تبدیل شدهاست
به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ علی امیری دوماری در یادداشتی نوشت: در میان تمامی چالشها و تهدیدهای پیشروی کشور، شاید کمتر کسی به نقش حیاتی آب بهعنوان خط مقدم دفاع در برابر توطئههای دشمنان توجه کرده باشد. بحران آب در ایران تنها یک معضل زیستمحیطی یا اقتصادی نیست؛ بلکه امروزه به یک مسئله امنیت ملی تبدیل شده است. در شرایطی که دشمنان این مرزوبوم از هر فرصتی برای ایجاد ناامنی و بیثباتی استفاده میکنند، مدیریت صحیح منابع آب و فرهنگ صرفهجویی میتواند به قدرتمندترین سلاح برای خنثیسازی توطئهها تبدیل شود. آب؛نقطه آسیبپذیر در جنگ تمامعیار دشمنان دشمنان ایران سالهاست که به دنبال یافتن نقاط ضعف این کشور برای اعمال فشار حداکثری هستند. در میان این نقاط ضعف، بحران آب به دلیل ارتباط مستقیم با امنیت غذایی، سلامت عمومی، ثبات اجتماعی و توسعه اقتصادی، جایگاه ویژهای دارد. هنگامی که کشوری با کمبود آب مواجه شود، پیامدهای آن تنها به خشکسالی محدود نمیماند، بلکه زنجیرهای از مشکلات را ایجاد میکند که از ناآرامیهای اجتماعی تا وابستگی غذایی به خارج را در بر میگیرد. تاریخ نشان داده است که بسیاری از تمدنهای بزرگ به دلیل مدیریت نادرست منابع آب از بین رفتهاند. امروزه نیز دشمنان با علم به این واقعیت، برنامهریزیهای بلندمدتی را برای بهرهبرداری از این بحران طراحی کردهاند. کاهش منابع آبی میتواند به کاهش تولیدات کشاورزی، افزایش قیمت مواد غذایی، مهاجرتهای داخلی، تشدید فقر و در نهایت ایجاد نارضایتی عمومی منجر شود. این دقیقاً سناریویی است که دشمنان برای ضربهزدن به پیکره کشور به دنبال آن هستند. صرفهجویی آب؛ اقدامی فراتر از یک وظیفه شهروندی در این شرایط، صرفهجویی در مصرف آب تنها یک اقدام زیستمحیطی یا اقتصادی نیست، بلکه یک تکلیف ملی و میهنی در راستای خنثیسازی توطئههای دشمن است. هر قطره آبی که هدر میرود، در واقع به منبعی تبدیل میشود که میتوانست مانعی در برابر برنامههای شوم دشمنان باشد. از طرف دیگر، هر قطره آبی که صرفهجویی میشود، به عاملی برای افزایش مقاومت ملی تبدیل میگردد. کشور ایران با قرارگرفتن در منطقهای خشک و نیمهخشک، همواره با محدودیت منابع آبی مواجه بوده است. بااینحال، در دهههای اخیر، عوامل متعددی از جمله تغییرات اقلیمی، افزایش جمعیت، توسعه ناپایدار کشاورزی و صنعتی، و الگوهای نادرست مصرف، این بحران را تشدید کردهاند. دشمنان از این شرایط بهعنوان یک فرصت طلایی برای افزایش فشار بر کشور استفاده میکنند. ابعاد امنیتی بحران آب بحران آب از چند جنبه امنیتی حائز اهمیت است: اول، امنیت غذایی: آب لازمه تولید مواد غذایی است. کاهش منابع آبی به معنای کاهش تولیدات کشاورزی و وابستگی بیشتر به واردات مواد غذایی است. این وابستگی میتواند به ابزاری برای اعمال فشار و تحریمهای غذایی توسط دشمنان تبدیل شود. دوم، امنیت اجتماعی: کمبود آب میتواند به اختلافات محلی بر سر تقسیم منابع آبی، مهاجرتهای اجباری از مناطق خشک، و تشدید نابرابریها منجر شود. این شرایط بستری مناسب برای ایجاد ناآرامیهای اجتماعی است که دشمنان میتوانند از آن بهرهبرداری کنند. سوم، امنیت اقتصادی: بسیاری از صنایع و مشاغل به آب وابسته هستند. بحران آب میتواند به تعطیلی واحدهای تولیدی، افزایش بیکاری و کاهش رشد اقتصادی منجر شود که همگی به تضعیف اقتصاد ملی کمک میکنند. چهارم، امنیت سلامت: آب آشامیدنی سالم اساس سلامت جامعه است. کمبود آب یا کاهش کیفیت آن میتواند به گسترش بیماریها و کاهش سطح سلامت عمومی منجر شود که این نیز به نوبه خود میتواند به یک بحران تبدیل گردد. فرهنگ صرفهجویی؛ سپر دفاعی در برابر تهدیدات ایجاد و نهادینهکردن فرهنگ صرفهجویی آب در تمامی سطوح جامعه میتواند به یک سپر دفاعی قدرتمند در برابر توطئههای دشمن تبدیل شود. این فرهنگ باید از سطح خانوار شروع شده و به تمام بخشهای اقتصادی، صنعتی و کشاورزی گسترش یابد. در بخش خانگی، استفاده از تجهیزات کاهنده مصرف، اصلاح الگوهای شستشو و استحمام، و جلوگیری از هدررفت آب میتواند نقش قابلتوجهی در حفظ منابع آبی داشته باشد. در بخش کشاورزی که بیشترین سهم مصرف آب را به خود اختصاص داده است، حرکت به سمت روشهای آبیاری نوین، کشت محصولات کمآبتر و بازچرخانی آب میتواند تحول عظیمی ایجاد کند. در بخش صنعت نیز بازیافت و استفاده مجدد از آب باید به یک الزام تبدیل شود.