یکی از مقامات کرمان طی روزهای اخیر خاطره متفاوتی از شهید رئیسی نقل کرده که ما را به این نتیجه میرساند که فضای فکری رئیس جمهور شهید رنگ آرامبخشی دارد.
به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»، این روزها از شهید رئیسی زیاد شنیدیم، در فضای رسمی و مجازی کشور روایتهای مختلفی خواندیم که هر کدام از آنها یک بُعد از فضای فکری او را به نمایش میگذاشت. در این میان آن چیزی که روی همه آنها یک رنگ پاشیده و منسجمشان کرده، خادمی آقا امام رضا (ع) است، این سبز ملایم و البته نورانی را روی رد پای ابراهیم میتوان به خوبی دید. او در این مسیر خالص و یک رنگ شده بود، تک تک جملاتی که میگفت و اقداماتی که انجام میداد، ردی از مشهدالرضا داشت، هر راهی که به این مسیر میرسید و هر چیزی که به دردانه حضرت موسی متصل میشد را هم خیلی دوست داشت. دیروز در میان اخبار تلخ، به روزهایی فکر کردم که رئیسی کرمان بود، پررنگ شدن روایت خدمت او در کروچان و حضورش در گرما و طوفان شن جنوبِ این استان باعث شده بود روزها و روایتهای دیگر کمرنگتر بشوند. مثل آوردن آب به شرق کرمان و پایان تشنگی ۲۰ ساله مردم حاشیه کویر! فوران احساسات که فرو بنشیند، از این روز بیشتر مینویسیم، اما در میان روایات مختلف، خاطرهای از رئیسکل دادگستری کرمان توجهم را جلب کرد و رنگ رضوی را بیشتر از همیشه در وجود این سید گرانقدر دیدم. حجتالاسلام حمیدی از علاقه شهید رئیسی به یکی از شهرستانهای کرمان پرده برداشت و گفت: کمتر گفتهام اما ایشان ارادت ویژهای به مردم شهرستان راور داشتند، چه در دوران تولیت آستان قدس رضوی و چه در زمان ریاست قوه قضائیه، بارها از مردم راور تمجید کردند. وی به سفر آیتالله رئیسی به راور و افتتاح یک مجتمع خدماتی رفاهی در این منطقه اشاره کرد و ابراز کرد: بعد از آن سفر، خدمت ایشان رسیدم، از روحیه انقلابی، مردمی و ولایی مردم راور به شدت ابراز رضایت کردند، اما با دیدن نصب چند تصویر از خودشان در سطح شهر، گلایه کردند، ایشان همواره از تشریفات و تجملات دوری میکردند و در تمام سمتها، این روحیه تواضع در ایشان دیده میشد. حالا شهرستان راور کجاست و چه ویژگیهایی دارد، شهرستانی در مسیر مشهد مقدس که مردم کرمان به آن بابالرضا میگویند. راور، عطر رضوی دارد و هر کس قدم به این شهر میگذارد، انگار وارد صحنی از صحنهای حرم حضرت علی ابنموسیالرضا شده است. هر ورقی از دفتر زندگی رئیس جمهور شهید که کنار میرود، ما را بیشتر از گذشته به امام مهربانیها نزدیک میکند. او نمونه عینی فردی است که میتوانیم این سئوال را با ویژگیهای او جواب بدهیم، واقعاً اخلاص، انسان را به کجا میرساند؟ انگار گره کوری به پنجره فولاد خورده که هیچ جوره باز نمیشود. نمیدانیم در این سالها چه کرده که حضرت رضا (ع) مچ دستش را محکم گرفته و در جایی کنار خودش نشانده است، طوبی له! منبع: فارس انتهای خبر/ پسند