سه لایه یک توصیه

۱. لایه‌ی عینیِ آبادانی: هر درخت مثمری که در زمین فرو می‌رود، سال‌ها بعد میوه می‌دهد، سفره‌ای را گرم می‌کند و خاکی را حاصلخیزتر.

۲. لایه‌ی تقابلیِ آن با جریانی داخلی که چه از روی ناآگاهی و چه با دستی پنهان، درختان سترون و بی‌محصول یا بیگانه با زیست‌بومِ ایران را ترویج می‌کند. همان‌ها که هزینه‌ی آب و خاک را می‌برند اما نه ثمری می‌دهند و نه ریشه‌ای در این اقلیم می‌دوانند و عملاً تخریبِ خاموشِ محیط زیست را رقم می‌زنند.

۳. اما سومین و شاید عمیق‌ترین لایه، لایه‌ی نمادینِ این انتخاب است: نهالِ مثمر، برخلاف محصولات زودبازده، چندین سال زمان می‌خواهد تا به بار بنشیند. همین فاصله‌ی زمانی، پیامی بی‌واسطه به دشمن می‌فرستد: ملتی که چنین نهالی می‌نشاند، به ادامه‌ی حیاتِ خود در این سرزمین یقین دارد؛ نه برای فردا و پس‌فردا، که برای سال‌های دور برنامه می‌ریزد. این اطمینان به آینده، شاید قوی‌ترین پاسخ ممکن به دشمنی باشد که می‌خواهد ملت را در ناامیدی غرق کند.

منبع: فارس 
  https://armanekerman.ir/vdcd9k0f5yt0kx6.2a2y.html