روستای جهانی میمند با خانه‌های دست‌کند و پیشینه تاریخی، سال‌هاست میزبان گردشگران است، اما شهروندان از فرسودگی جاده‌های دسترسی، قطعی آب و برق، کمبود امکانات بهداشتی، نگرانی‌های امنیتی و ضعف برخی خدمات گردشگری گلایه دارند و خواستار توجه مسئولان هستند.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ در دل کوه‌های شهربابک، جایی که خانه‌ها نه روی زمین، بلکه در دل سنگ شکل گرفته‌اند، میمند همچنان یکی از متفاوت‌ترین چهره‌های میراث فرهنگی کرمان را پیش روی گردشگران می‌گذارد؛ روستایی دست‌کند که زندگی در آن با معماری صخره‌ای، طبیعت و شیوه سنتی معیشت مردم گره خورده است. منظر فرهنگی میمند در سال ۲۰۱۵ میلادی برابر با ۱۳۹۴، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. یونسکو در معرفی این اثر، میمند را نمونه‌ای از یک منظر فرهنگی در محیط خشک و کوهستانی می‌داند که در آن خانه‌های زمستانی در دل سنگ نرم کنده شده‌اند و شیوه زندگی کشاورزی و دامداری و جابه‌جایی فصلی مردم، بخشی از ارزش آن را شکل داده است. معنای کیچه در میمند خانه‌های دست‌کند میمند که «کیچه» نامیده می‌شوند، در لایه‌های سنگی و گاه در چند طبقه شکل گرفته‌اند. بر اساس اطلاعات مرکز میراث جهانی یونسکو، حدود ۴۰۰ کیچه در این مجموعه شناسایی شده که ۱۲۳ واحد از آنها سالم باقی مانده‌اند. این ویژگی‌ها باعث شده میمند تنها یک مقصد برای تماشای خانه‌های تاریخی نباشد؛ بلکه نمونه‌ای از سازگاری انسان با محیط طبیعی و تداوم یک شیوه زندگی سنتی در گذر زمان باشد. اما درست در کنار این عنوان جهانی، گلایه‌هایی از وضعیت امروز میمند مطرح است؛ گلایه‌هایی درباره جاده، راه‌های روستایی، آب و برق، امنیت، امکانات بهداشتی و نحوه عرضه کالا به گردشگران. وقتی مسیر رسیدن به میمند، خودش یک دغدغه است یکی از شهروندان شهربابک که گاهی برای تفریح و گذراندن یکی دو روز به میمند می‌رود، وضعیت جاده آسفالته دسترسی به روستا را نامناسب می‌داند. او معتقد است خرابی‌های مسیر می‌تواند برای رانندگانی که با جاده آشنایی ندارند یا دقت کافی نمی‌کنند، خطرآفرین باشد و حتی احتمال واژگونی خودرو را افزایش دهد. این شهروند همچنین به وضعیت راه‌هایی اشاره می‌کند که از میمند به سمت روستاهای اطراف می‌روند و معتقد است این مسیرها نیز نیازمند رسیدگی و بهسازی هستند. آب و برق؛ زیرساخت‌های اولیه‌ای که پایدار نیستند شهروند دیگری که تجربه حضور و اقامت در میمند را داشته، مسئله زیرساخت‌های خدماتی را یکی از مشکلات این روستا می‌داند. به گفته او، قطعی آب و برق از جمله مشکلاتی است که می‌تواند برای ساکنان و گردشگرانی که قصد اقامت در میمند دارند، دردسرساز شود. از نگاه این شهروند، وقتی یک روستا عنوان جهانی دارد و سالانه پذیرای گردشگر است، دسترسی پایدار به خدمات اولیه باید بخشی جدی از برنامه‌ریزی برای توسعه آن باشد. نگرانی از آسیب‌های اجتماعی در شب اما گلایه‌ها تنها به جاده و زیرساخت محدود نمی‌شود. یکی دیگر از شهروندانی که درباره شرایط میمند صحبت کرده، نسبت به وضعیت امنیت و برخی آسیب‌های اجتماعی در ساعات شب ابراز نگرانی می‌کند. این شهروند معتقد است برای حفظ آرامش و امنیت روستا، حضور مؤثرتر نیروهای گشت در ساعات شب می‌تواند مورد توجه قرار گیرد و پیشنهاد می‌کند استقرار کانکس یا خودروی گشت در میمند بررسی شود. گردشگر نباید نگران قیمت و کیفیت کالا باشد موضوع دیگری که از سوی یکی از شهروندان مطرح شده، وضعیت برخی غرفه‌ها و فروشگاه‌های کوچک موجود در روستاست. به گفته او، در برخی موارد قیمت کالاها بالا به نظر می‌رسد و گاهی نیز محصولاتی با کیفیت پایین‌تر در اختیار گردشگران قرار می‌گیرد. مطالبه این شهروند، افزایش نظارت بر قیمت و کیفیت کالاهای عرضه‌شده است تا گردشگرانی که برای بازدید از یک اثر جهانی به میمند می‌آیند، با تجربه‌ای نامناسب از خرید و دریافت خدمات مواجه نشوند. یک سرویس بهداشتی مناسب؛ مطالبه‌ای ساده در میان صحبت‌های شهروندان، یک مطالبه شاید از همه ساده‌تر اما ضروری‌تر باشد؛ وجود سرویس بهداشتی مناسب و قابل استفاده برای گردشگران. یکی از شهروندان می‌گوید امکانات بهداشتی موجود پاسخگوی نیاز گردشگران نیست و سرویس بهداشتی مناسب و مجهز در اختیار مسافران قرار ندارد. این موضوع در حالی مطرح می‌شود که یونسکو بر ضرورت مدیریت گردشگری در میمند به شکلی تأکید کرده که به سنت‌های محلی و ویژگی‌های فرهنگی آن آسیب نزند و گردشگری بتواند در خدمت تداوم حیات این منظر فرهنگی قرار گیرد. میمند فقط خانه‌های دست‌کند نیست میمند امروز یک اثر جهانی است؛ اما جهانی‌شدن یک روستا به ثبت نام آن در فهرست یونسکو ختم نمی‌شود. وقتی گردشگر وارد میمند می‌شود، پیش از رسیدن به خانه‌های دست‌کند، جاده را تجربه می‌کند؛ هنگام اقامت به آب و برق نیاز دارد؛ برای حضور شبانه به امنیت احتیاج دارد و در نهایت به سرویس بهداشتی، خدمات مناسب و عرضه کالا با قیمت و کیفیت قابل قبول نیازمند است. خانه‌های دست‌کند میمند بخشی از یک نظام فرهنگی و معیشتی گسترده‌تر هستند؛ نظامی که یونسکو آن را حاصل تعامل انسان با محیط خشک و کوهستانی و شیوه خاص زندگی کشاورزی و دامداری می‌داند. حالا مطالبه شهروندان و گردشگران این است که عنوان جهانی میمند در کنار حفظ خانه‌های دست‌کند، در کیفیت جاده، زیرساخت‌های آب و برق، امنیت، خدمات بهداشتی و نظارت بر خدمات گردشگری نیز خودش را نشان دهد. میمند جهانی شده است؛ پرسش اینجاست که زیرساخت‌های این روستای جهانی چه زمانی به اندازه عنوان آن توسعه پیدا می‌کنند؟ انتهای خبر/ پسند