کافیست وارد شهرک صنعتی میدان ترهبار شهرستان کهنوج شوید تا سردرگمی را با تمام وجود لمس کنید. اهالی در میان کوچهپسکوچههای بینام و بیتابلو، برای پیداکردن خانه همسایه هم ماندهاند، چه برسد به مأموران امدادی که ثانیهها برایشان طلایی است.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ دسترسی سریع، یعنی مسیری که آتشنشانی را در کمترین زمان ممکن به بالین بیمار یا صحنه حادثه برساند، اما واقعیت کوچههای شهرکهای صنعتی کهنوج چیز دیگری است. در بسیاری از نقاط، نبود کوچکترین نشانهای از نام کوچهها و پلاکهای مشخص، ممکن است به قیمت جان مردم تمام شود؛ از تأخیرهای مرگبار در امدادرسانی گرفته تا حسرت لحظاتی که با یک آدرس ساده میشد از آنها جلوگیری کرد. شهرکی پر از کوچه و خشم سکوت کافیست میدان ترهبار کهنوج را پشت سر بگذارید و وارد شهرک صنعتی شوید. ورودی کوچه اصلی با یک تابلو «قائم هفت» یا «قائم سه» خوشآمد میگوید، اما وقتی پا به کوچههای فرعی میگذارید، انگار همهچیزتمام میشود دهها کوچه فرعی، بدون کوچکترین تابلو و نامی، همچون هزارتویی ساختهشده که هر رهگذری را سردرگم میکند. اینجا وقتی پدر یا مادری بیمار میشود، یا وقتی کودکی نیاز به اورژانس دارد، نه همسایه میداند آدرس دقیق چیست و نه اپراتور ۱۱۵ میتواند نشانی را روی نقشه پیدا کند سهم مردم از این بینشانی، فقط التماسهای بیپاسخ به راننده آمبولانس است که «اینجا کوچه فلان است، اما نمیدانیم کجاییم!» وقتی به عنوان خبرنگار در جمع اهالی این منطقه قرار گرفتم؛ یکی از اهالی این شهرک در گفتگو با خبرنگار «نذیر کرمان» با گلایه از نبود شماره و نام کوچهها میگوید: اگر مهمانمان از شهر و یا حتی روستای دیگری باشد، نمیدانیم که چگونه باید او را راهنمایی کنیم و آدرس خانه را به او بدهیم. زن دیگری نیز میگوید: چند وقت پیش دو کوچه بالاتر، یک مرد میانسال حالش بد شد، خانواده این مرد هرچه اورژانس تماس گرفتند و آدرس دادند، کسی نتوانست بیاید، آخرش خودشان پدرشان را به کلینبک بردند. این تنها یک نمونه از صدها نقطه کور امدادی در شهرستان کهنوج است؛ مناطقی که بهجای تسهیل در دسترسی، به مانعی برای نجات جان تبدیل شدهاند. وقتی آدرس، رمز حیات است بیتوجهی به هویتگذاری معابر در شهرکهای صنعتی، معضلی چندلایه است. نتیجه، سردرگمی نیروهای امدادی مثل اورژانس و آتشنشانی است که برای پیداکردن محل حادثه، دقایق طلایی را از دست میدهند. هر تأخیر کوچک ممکن است به فاجعهای جبرانناپذیر بیانجامد این همان ترک فعل مدیریت شهری است که پیامدش، نهفقط خسارت مالی که دهها جان ازدسترفته خواهد بود. پلاکهایی که هرگز نصب نشد معمولاً در شهرکهای صنعتی، نصب تابلو و پلاککوبی کوچهها در اولویت قرار نمیگیرد، اما این غفلت، نه راهحلی است و نه اقدامی موقتی. گاهی سالها طول میکشد تا کوچهای صاحبنام شود در این فاصله، هر بار یک تماس اضطراری که آیا آمبولانس بهموقع میرسد یا نه. ازاینرو انتظار میرود مسئولان محترم شهرداری، هرچه سریعتر نسبت به نامگذاری کوچهها و نصب تابلوهای هویتی در این شهرک اقدام کنند و زحمت نظارتی بیشتر و دقیقتر بر این معابر را بر خود بدارند تا دیگر هیچ بیماری در میان کوچههای بینشان، چشمبهراه نماند. انتهای خبر/پ