خلیج فارس، تنها یک نام روی نقشه نیست؛ تکهای از هویت، غیرت و تاریخِ ماست که با نامِ بلند ایران گره خورده است.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «راهآرمان» مبینا ملکی در یادداشتی نوشت؛ دهم اردیبهشت، تنها یک ورق از تقویم نیست، بلکه سندی زنده از ایستادگی ملتی است که در طول قرنها، با وجود تمامی تلاطمهای سیاسی و طمعورزیهای استعماری، پیوند ناگسستنی خود را با «خلیج فارس» حفظ کرده است. این روز، یادآور اخراج رسمی نیروهای پرتغالی از تنگه هرمز و بازپسگیری حاکمیت ایران بر آبهای نیلگون خلیج فارس است. نام «خلیج فارس» ترجمهای برآمده از سیاست نیست؛ حقیقتی است که در اسناد، نقشههای کهن و متون تاریخیِ تمام تمدنهای بزرگ بشری از یونان باستان تا عصر حاضر، با عنوان *Sinus Persicus* یا *Persian Gulf* ثبت شده است. این نام، گواهی بر تمدن دیرینه ایرانی است که از هزاران سال پیش، بر این پهنه آبی سیطره و پیوندی تمدنی داشته است. حماسه دهم اردیبهشت به ما میآموزد که امنیت و تمامیت ارضی، نه یک هدیه، بلکه ثمره هوشیاری و اراده یک ملت است. اقدام دلاورمردان ایرانی در آن سال، تنها یک پیروزی نظامی نبود؛ بلکه پاسخی مقتدرانه به تمام کسانی بود که به تمامیت این خاک چشم طمع دوخته بودند. این روز به ما یادآوری میکند که «غیرت ملی» مرزهای جغرافیایی را تعریف و تثبیت میکند. امروز، پاسداشت خلیج فارس تنها به معنای گرامیداشت یک نقطه جغرافیایی نیست؛ بلکه دفاع از یک هویت تاریخی است. در عصرِ تحریفها و هجمههای رسانهای، زنده نگهداشتن نام خلیج فارس، پاسداری از حقیقتی است که تاریخ به آن شهادت میدهد. خلیج فارس، رگ حیاتی اقتصاد و امنیت منطقه است که همواره با نام بلند «ایران» شناخته شده و خواهد ماند. خلیج فارس، گواهیِ محکم بر اصالتِ این سرزمین است؛ اسمی که در تاریخ حک شده و با هیچ دسیسهای پاک نمیشود. این پهنهی نیلگون، میراثِ اجدادی و بخشی از شناسنامهی هر ایرانی است خلیج فارس، شناسنامه دریایی ایران است. این پهنه آبی، نه فقط با نفت و منابع، بلکه با خونِ مدافعان و همتِ پیشینیان ما عجین شده است. حفظ این نام، پاسداشتِ میراثِ تاریخی و ادای دین به تمام کسانی است که برای امنیت و سربلندی این مرز و بوم جان خود را فدا کردند. خلیج فارس، بیش از آنکه یک پهنهی جغرافیایی باشد، شناسنامهی اصالتِ ماست. نامی که قرنهاست در میانِ متون کهن، نقشههای قدیمی و اسنادِ معتبرِ جهانی بر تارکِ تاریخ میدرخشد. تلاشهای نافرجام برای تغییرِ این نامِ دیرینه، هرگز نمیتواند حقیقتِ تاریخی را کدر کند؛ چرا که نامِ «خلیج فارس» با غیرتِ مردمان این سرزمین و امواجِ نیلگونِ آن گره خورده است. امروز، پاسداشتِ این روز، تجدیدِ بیعت با تمامیِ کسانی است که جاننثارانه از کیانِ این مرزوبوم دفاع کردند. ما وظیفه داریم این میراثِ گرانبها را با تکیه بر اسنادِ متقنِ تاریخی و نگاهی به آینده، برای نسلهای بعد محفوظ نگاه داریم. خلیج فارس نه فقط یک خلیج، که شاهرگِ حیاتی و سندِ افتخارِ تمدنی است که از دیرباز تا ابد، «فارس» باقی خواهد ماند. پاینده باد ایران و نامِ بلندِ خلیجِ همیشه فارس. خلیج فارس، تا ابد فارس میماند. امسال اما این روز را به یاد شهید تنگسیری ویژه گرامی میداریم چرا که تلاشهای او و تصمیم قاطع او با رمز مقدس «یا زهرا» در بستن تنگه هرمز، ترامپ جنایتکار و قمارباز را تسلیم اراده این ملت کرد، یاد بزرگ مردانی که برای حفظ تمامیت ارضی و امنیت ما جان خود را فدا کردند تا ابد در دل و قلب مردم قدرشناس ایران زنده خواهد ماند. https://armanekerman.ir/vdcjxievvuqeimz.fsfu.html اشتراک گذاری : کپی متن خبر لینک کوتاهarmanekerman.ir/vdcjxievvuqeimz.fsfu.html