به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ امام علی (ع) در حکمت ۱۱۱ نهجالبلاغه به حب امیرالمؤمنین اشاره و فرموده است: وَ قَالَ (علیه‌السلام): وَ قَدْ تُوُفِّيَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ الْأَنْصَارِيُّ بِالْكُوفَةِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ مَعَهُ مِنْ صِفِّينَ وَ كَانَ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيْهِ: «لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَتَ». عشق تحمّل‌ناشدنى امام على عليه‌السّلام (اعتقادى) و درود خدا بر او، (پس از بازگشت از جنگ صفّين، يكى از ياران دوست‌داشتنى امام، سهل‌بن‌حنيف از دنيا رفت) فرمود: اگر كوهى مرا دوست بدارد، در هم فرو مى‌ريزد. [قال الرضي رحمه الله تعالى و معنى ذلك أن المحنة تغلظ عليه فتسرع المصائب إليه و لا يفعل ذلك إلا بالأتقياء الأبرار و المصطفين الأخيار]. سید رضی گوید: «يعنى مصيبت‌ها، به سرعت به سراغ او آيد، كه اين سرنوشت در انتظار پرهيزكاران و برگزيدگان خداست». منبع: نهج البلاغه انتهای خبر/ س