به گزارش پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ امام علی (ع) در حکمت ۱۱۱ نهجالبلاغه به حب امیرالمؤمنین اشاره و فرموده است: وَ قَالَ (علیهالسلام): وَ قَدْ تُوُفِّیَ سَهْلُ بْنُ حُنَیْفٍ الْأَنْصَارِیُّ بِالْکُوفَهِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ مَعَهُ مِنْ صِفِّینَ وَ کَانَ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَیْهِ: «لَوْ أَحَبَّنِی جَبَلٌ لَتَهَافَتَ». عشق تحمّلناشدنى امام على علیهالسّلام (اعتقادى) و درود خدا بر او، (پس از بازگشت از جنگ صفّین، یکى از یاران دوستداشتنى امام، سهلبنحنیف از دنیا رفت) فرمود: اگر کوهى مرا دوست بدارد، در هم فرو مىریزد. [قال الرضی رحمه الله تعالى و معنى ذلک أن المحنه تغلظ علیه فتسرع المصائب إلیه و لا یفعل ذلک إلا بالأتقیاء الأبرار و المصطفین الأخیار]. سید رضی گوید: «یعنى مصیبتها، به سرعت به سراغ او آید، که این سرنوشت در انتظار پرهیزکاران و برگزیدگان خداست». منبع: نهج البلاغه انتهای خبر/ س