گرانی افسارگسیخته ظروف یکبار مصرف در کرمان، ریشه در نبود نظارت و حمایتهای بیثمر دارد. یکی از تولیدکنندگان کرمانی هشدار میدهد که تا سازمان صمت تسهیلات بلندمدت با سود کم ندهد، تولید فلج میماند و بازار افسارگسیخته میشود.
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ این روزها در خیابانهای ایران در کنار همدلی و پاسبانی از شهر، صدایی آشنا اما تلخ طنین انداخته است. مردمی که نزدیک ۸۰ روز در خیابانها همراهی با مسئولان را فریاد میزنند اما اکنون هشدا میدهند که دشمن به دنبال ایجاد فاصله بین مردم و مسیولان از طریق اقتصاد است. مردم تورم را تحمل میکنند اما فریاد میزنند: «نوبت مسئولان است که به فکر سفره مردم باشند». این فریاد، واکنش به یک بحران عمیق اقتصادی است؛ بحرانی که دیگر تنها در آمارهای رسمی یا گزارشهای بانک مرکزی خلاصه نمیشود، بلکه در قیمت سادهترین کالاهای مصرفی روزمره ریشه دوانده است. هفته گذشته، پایگاه خبری نذیر کرمان در هشداری صریح نسبت به «گرانی افسارگسیخته ظروف یکبار مصرف در کرمان» پرده برداشت. بررسیهای میدانی این پایگاه خبری نشان میداد که شهروندان کرمانی از افزایش بیسابقه قیمت بشقاب، لیوان، سینی و نایلون به شدت گلایهمند هستند. این تنها یک نمونه از تأثیر مخرب بیثباتی بر لایههای زیرین اقتصاد است آنهم زیر سایه جنگ است. از پتروشیمی تا نبود نظارت در کف بازار در شرایط کنونی، برخی تحلیلگران اقتصادی به این نکته اشاره دارند که دشمن (آمریکا و جبهه صهیونیستی) برخی پالایشگاههای پتروشیمی را هدف قرار داده است. اما هنوز پالایشگاههای دیگری در مدار تولید قرار دارند. سؤال اساسی اینجاست: چرا با وجود ظرفیتهای باقیمانده، قیمت در کف بازار یکباره افسارگسیخته میشود؟ نظارت حلقه مفقوده بازار پاسخ را باید در حلقه مفقوده «تعهد به نظارت» جستجو کرد. سازمان صنعت، معدن و تجارت (صمت)، اتحادیه اصناف و دستگاههای نظارتی باید در این زمینه ورود جدی داشته باشند. اما آیا نظارت زمانی مؤثر است که خودِ تولیدکننده، حلقه اول زنجیره، از کمبود حمایت واقعی گلایه دارد؟ برای پاسخ به این پرسش، نذیر کرمان گفتگوی اختصاصی با علی ایرانمنش، مدیرعامل شرکت «آکو صنعت پلاست» ترتیب داد. مشروح این گفتگوی تحلیلی در ادامه میآید. ایرانمنش در آغاز این گفتگو با اشاره به وضعیت خط تولید، نبود ثبات در بازار مواد اولیه را بزرگترین چالش صنعت پلاستیک ارزیابی کرد. این تولیدکننده با ارائه یک مثال عینی تشریح کرد: طی تنها یک ماه، قیمت مواد اولیه پلاستیک در بورس تا سه و حتی چهار برابر افزایش یافته و سپس اندکی کاهش داشته است. به گفته وی، همین نوسانات شدید، برنامهریزی برای تولید را عملاً غیرممکن ساخته است. بازار و نوسان قیمت مدیرعامل شرکت «آکو صنعت پلاست» در تحلیل اثر این نوسان بر گردش مالی واحدهای تولیدی هشدار داد: یک واحد تولیدی که پیشبینی میکرد یک میلیارد تومان مواد اولیه تأمین کند، ناگهان با نیاز به پرداخت هشت میلیارد تومان مواجه میشود. این جهش قیمتی، گردش حساب مورد نیاز را به شدت افزایش میدهد. از یک سو، تولیدکننده قادر نیست این حجم پول را یکجا از مشتری دریافت کند و از سوی دیگر، فرآیند دریافت وجه از مشتری و بازگشت آن به چرخه تأمین، آنقدر طولانی است که در این فاصله، احتمال افزایش مجدد قیمت مواد اولیه وجود دارد. به بیان او، نوسان بازار، سرمایه در گردش تولیدکنندگان را تا یکسوم یا یکچهارم کاهش میدهد. ایرانمنش در ادامه به معمای ذخیرهسازی مواد اولیه پرداخت و میان تولیدکننده واقعی و دلال تمایز قائل شد. این تولیدکننده با نقد این باور که «کارخانهها میتوانند با ذخیره مواد اولیه خود را در برابر گرانی بیمه کنند»، توضیح داد: حتی در بهترین شرایط، انبار کارخانهها حداکثر ظرفیت تأمین دو ماه را دارد و این موضوع تنها مربوط به کارخانههای بسیار بزرگ است. اما کارگاههای کوچک و متوسط اصلاً چنین ظرفیتی ندارند. این فعال صنعتی در ادامه به یک تناقض اساسی در بازار اشاره کرد: مشتری سفارش میدهد و قیمت را بر اساس نرخ روز تأیید میکند، اما تا زمان تحویل کالا، قیمت مواد اولیه جهش میکند. از آنجا که تولیدکننده ملزم به رعایت قیمت قرارداد قبلی است، متضرر میشود. ایرانمنش تأکید کرد: تنها کسانی میتوانند مواد اولیه را انبار کرده و از نوسان سود ببرند که دلال باشند، نه تولیدکننده. در ادامه این تولیدکننده به صراحت از عملکرد سازمان صنعت، معدن و تجارت انتقاد کرد. نبود حمایت از سوی سازمانهای متولی ایرانمنش با اشاره به این که شرکت وی دارای پروانه بهرهبرداری از سازمان صمت است، اما تاکنون هیچ تسهیلات مناسبی از این سازمان دریافت نکرده است، گفت: آنچه به عنوان وام معرفی میشود، تسهیلاتی یکساله با سود ۲۵ درصد و پرداخت یکجاست، بدون آنکه دوره تنفسی در کار باشد یا اقساط به صورت بلندمدت تعریف شده باشد. وی در ادامه به موانع دستوگیرنده دیگر نیز اشاره کرد: ضمانتهای درخواستی با سختگیریهای ویژه همراه است. به گفته ایرانمنش، حداقل انتظار این است که در شرایط کنونی اقتصادی، نگاه ویژهای به تولیدکننده شود، چرا که یک تولیدکننده با چرخه بزرگی از گروههای مختلف (تأمینکنندگان مواد اولیه از بورس، فروشندگان، بازاریابان، کارگران کارگاه و مشتریان نهایی) سروکار دارد. این فعال صنعتی در پایان، درخواست مشخص خود را از مسئولان اقتصادی این گونه بیان کرد: تولیدکننده نیازمند تسهیلات مناسب با شرایط واقعی (بلندمدت، سود پایین، دارای تنفس و ضمانتهای معقول) است. شرکت ایشان روزانه ۵۰ تن سهمیه مواد اولیه دارد و ظرفیت تولید کامل نیز موجود است. تنها حلقه مفقوده، حمایت بانکی و مالی از سوی سازمان صمت است تا بتوانند این ظرفیت را تکمیل کنند. ایرانمنش تأکید کرد که چنین حمایتی میتواند یک کمک بزرگ برای عبور از بحران فعلی باشد. انتهای خبر/ پسند https://armanekerman.ir/vdcb5sb85rhbs9p.uiur.html اشتراک گذاری : کپی متن خبر لینک کوتاهarmanekerman.ir/vdcb5sb85rhbs9p.uiur.html