باغهای راور یکییکی از نفس میافتند؛ بادام پیش از رسیدن خشک میشود، ثمره گردو نصف سال گذشته میشود، هلوی بغیجان کمرونق شده و پسته افول میکند؛ باغداران حالا یک مطالبه روشن دارند: کارشناس کشاورزی کجاست؟
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری «نذیر کرمان»؛ چند تصویر از باغهای راور به دست «نذیر کرمان» رسیده است؛ تصاویری از درختانی که محصولشان پیش از رسیدن خشک شده یا باغهایی که باغداران میگویند چند سالی است دیگر مانند گذشته ثمر نمیدهند. در کنار این تصاویر، یک گلایه مشترک نیز تکرار میشود؛ جای خالی کارشناسان کشاورزی برای راهنمایی باغداران و مقابله با آفات. البته باغداران خود نیز میدانند که وضعیت باغها تنها به یک عامل وابسته نیست؛ کمبود آب، شرایط آبوهوایی و دیگر عوامل مؤثر بر کشاورزی در این میان نقش دارند، اما آنچه امروز به یکی از مطالبات جدی آنان تبدیل شده، دسترسی نداشتن به راهنمایی تخصصی برای تشخیص بهموقع بیماریها و آفات و راه مقابله با آنهاست. این گلایه زمانی جدیتر میشود که پای محصولاتی در میان باشد که سالها بخشی از زندگی و اقتصاد روستاهای راور را شکل دادهاند؛ از بادام و گردو گرفته تا هلو و پسته. تصاویر ارسالی باغداران را در ادامه مشاهده میکنید. بادامهایی که دیگر به ثمر نمیرسند باغداران میگویند بادام زمانی در بسیاری از روستاهای راور محصولی شناختهشده بود و دستکم نیاز مردم همان مناطق را تأمین میکرد، اما چند سالی است شرایط تغییر کرده است. به گفته آنان، بادامها پیش از آنکه به محصول برسند، روی درخت خشک میشوند و همین مسئله باعث شده محصولی که زمانی برای مصرف خانوارها کافی بود، دیگر مانند گذشته در دسترس نباشد. این تغییر برای باغدار فقط کاهش یک محصول نیست؛ وقتی محصول یک باغ از تأمین نیاز خانواده هم عقبتر میرود، هزینه و زحمت چندین ماهه باغداری نیز بینتیجه میماند. گردوی فیضآباد؛ محصولی که به نصف هم نرسید روایت مشابهی از فیضآباد درباره گردو مطرح میشود. باغداران این منطقه میگویند محصول گردو در سالهای گذشته آنقدر بود که علاوه بر تأمین نیاز خود مردم، بخشی از آن در راور نیز به فروش میرسید، اما امسال میزان برداشت به کمتر از نصف محصول سال گذشته رسیده و همان مقدار اندک نیز با آفت مواجه شده است. اینجاست که پرسش باغداران پررنگ میشود؛ وقتی آفت به محصول میرسد، باغدار باید برای تشخیص بیماری و راه مقابله با آن به چه مرجعی مراجعه کند؟ هلوی بغیجان؛ میوهای که خریداران را به روستا میکشاند اما شاید روایت هلوی بغیجان تصویری روشنتر از تغییر وضعیت باغهای راور باشد. هلوهای این روستا سالها بهعنوان محصولی شناختهشده در راور مطرح بودند و در فصل برداشت، خریداران را برای تهیه این محصول راهی بغیجان میکردند. حالا باغداران میگویند دو، سه سالی است بخشی از درختان هلو خشک شدهاند و شرایط به جایی رسیده که محصول باغها حتی برای تأمین نیاز خود اهالی روستا نیز کافی نیست. محصولی که زمانی میتوانست خریدار را به روستا بکشاند، حالا به گفته باغداران، دیگر حتی پاسخگوی سفره همان روستا نیست. پسته؛ محصول اصلی راور در سراشیبی در میان این محصولات، اما وضعیت پسته اهمیت دیگری دارد؛ محصولی که از آن بهعنوان یکی از محصولات اصلی و مهم راور یاد میشود. باغداران معتقدند پسته نیز در چند سال اخیر روندی نزولی پیدا کرده و باغها به سمت خشکی و کاهش محصول پیش رفتهاند. تکرار این روایتها درباره چند محصول مختلف، یک مطالبه مشترک را مقابل جهاد کشاورزی قرار میدهد: وضعیت باغهای راور نیازمند بررسی تخصصی و حضور کارشناسانی است که بتوانند باغدار را پیش از گستردهشدن آفت و بیماری راهنمایی کنند. باغداری که کاهش محصول را قدمبهقدم دیده است علی کمساری، یکی از باغداران راور که در باغ خود پسته دارد، از تغییر شرایط طی سالهای اخیر میگوید. او معتقد است باغش تا حدود سه سال پیش وضعیت محصول خوبی داشت، اما بهتدریج آفات و مشکلات باغ بیشتر شد و در این میان، نبود کارشناس کشاورزی برای ارائه مشاوره و راهنمایی، کار را برای باغدار دشوارتر کرده است. کمساری مطالبه خود را متوجه جهاد کشاورزی راور میداند و میپرسد چرا باغداران شهرستان برای تشخیص آفت، درمان درختان و انتخاب روش مناسب نگهداری باغ، دسترسی مناسبی به کارشناس کشاورزی ندارند. برای باغداری که سرمایهاش در دل چند هکتار باغ قرار گرفته، تشخیص دیرهنگام یک آفت میتواند به معنای از دست رفتن محصول یک سال و حتی آسیبدیدن درختی باشد که سالها برای به ثمر رسیدنش زحمت کشیده شده است. حالا نوبت پاسخ جهاد کشاورزی راور است مطالبه باغداران، در نهایت یک پاسخ روشن از متولی بخش کشاورزی شهرستان میخواهد؛ اینکه وضعیت آفات و کاهش محصولات باغی راور چگونه ارزیابی میشود، چه عواملی در خشکشدن و کاهش باردهی باغها نقش دارند و جایگاه خدمات کارشناسی در این میان کجاست؟ مطالبه باغداران راور همچنان پابرجاست؛ باغهایی که روزگاری بادام و گردو و هلو و پستهشان بخشی از نیاز مردم را تأمین میکرد، امروز با کاهش محصول، خشکی درختان و آفت دستوپنجه نرم میکنند و صاحبانشان بیش از هر چیز، پاسخ تخصصی و حضور میدانی کارشناسان را میخواهند. پرسش مردم راور روشن است: اگر قرار است این باغها حفظ شوند، چه زمانی کارشناسان کشاورزی در کنار باغداران قرار میگیرند تا پیش از آنکه محصولی از بین برود، راه درمان پیدا شود؟ انتهای خبر/ پسند