اشعار استاد «شهریار» پرمحتوا و قوی است | اخبار استان کرمان

استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان ادامه داد: البته آن‌ها خواجه نصیرالدین طوسی را نشناختند که نگفتند؛ شاعری که جامع‌الاطراف است، مهندس، معمار، منجم، فیلسوف، فقیه و ریاضی‌دان است. آنان عطار و خیام را نیز نشناخته‌اند.

وی ابراز کرد: یکی از دانشمندان آلمانی می‌گوید تاریخ تا زمانی که ایرانیان کهن الواح خودشان را ارائه دادند و حماسه‌شان را عرضه کردند، منظورشان یعنی شاهنامه است، اصلاً معنایی نداشت؛ اما وقتی حماسه ایرانیان ظهور کرد و شاهنامه پدید آمد، تاریخ معنای واقعی پیدا کرد.

تشریح ۳ دوره نثر فارسی

 مرادی با اشاره به اینکه نثر فارسی سه دوره دارد، عنوان کرد: دوره اول نثر ساده است که در آن آرایه‌ها و صنایع ادبی کم‌تر یا اصلاً به کار نرفته؛ زبان ساده است و تازه دارد شکل می‌گیرد. دوره دوم نقش فنی و متکلم پیدا می‌کند و نویسندگان و شاعران از استعاره‌ها، تشبیهات، ایهام و انواع آرایه‌های ادبی به بهترین شکل استفاده می‌کنند.

استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان ادامه داد: در دوره سوم نثر قوی و آهنگین می‌شود، به‌گونه‌ای که حتی وقتی نویسندگان نثر می‌نویسند، نوشته‌شان حالت آهنگین دارد. مانند مناجات‌نامه خواجه عبدالله انصاری و سپس گلستان سعدی که با قلمی بسیار زیبا نگاشته شده‌اند.

وی اظهار کرد: در نظم ادب فارسی نیز دوره‌های رشد و گاه رکود داشته‌ایم که آن را دوره «فطرت» می‌نامند. در دوره‌های بعد، شاعران و ادبای جدید سنت‌شکنی‌هایی کردند؛ اما مثلاً استاد شهریار جزو سنت‌شکن‌ها نیست. به همین خاطر او را بهترین شاعر معاصر می‌دانند.

غزل‌های استاد شهریار بسیار منسجم است

مرادی افزود: غزل‌هایی که استاد شهریار می‌سرود، به سبک آیین شعرای قدیم و شعر کلاسیک بود. غزل‌های شهریار بسیار پرمحتوا، مستحکم و قوی است و در همان سبک شعرای قدیم سروده شده.
 
استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان تصریح کرد: ما در بین شاعران جدید و ادبیات‌معاصر کم‌تر شاعری همچون شهریار داریم چرا که انسجام، استحکام و قوام کلام او بسیار بالاست.

وی بیان کرد: البته بقیه شاعران هم جذابیت و گیرایی خاص خودشان را دارند. اما به نظر من که بیش از ۲۰ سال ادبیات فارسی را دنبال کرده‌ام نباید کهن‌الگوهای خودمان را فراموش نکنیم.

مرادی خاطرنشان کرد: در زمینه ادب فارسی، شاعران و نویسندگان ما باتوجه‌به نگاهی که به مسائل امروز و قرنی که در آن زندگی می‌کنیم دارند، باید بتوانند بازگشتی به ریشه‌ها داشته باشند.

انتهای خبر/ م