اجتماعات شبانه تصویری زنده از اتحاد مردم | اخبار استان کرمان

 قرار هر شبِ حضور در میدان آئینی کوثرِ کرمان ساعت ۲۰:۳۰ است. آغاز مراسم با تلاوت آیات نورانی و دلنشین سوره فتح بود. واژه واژه کلام خداوند تبارک و تعالی به جان می‌نشیند. شب گذشته همزمان با سراسر کشور رأس ساعت ۲۲:۰۰ نماز استغاثه به امام زمان (عج) قرار بود در میدان کوثر اقامه شود، به همین دلیل خانواده‌ها با زیرانداز و سجاده در اجتماع حاضر شده بودند.

شیرخواره‌هایی در دامان مادرانشان آیات سوره فتح را به جان می‌سپارند

 حضور مادران با نوزادان و کودکانِ خود پرشور بود، شیرخواره‌هایی که با آرامش در کنار والدینِ خود و مادر برای پیروزی جبهه حق، بیعت با رهبر معظم انقلاب و دفاع از حریم امن جمهوری اسلامی ایران، آیات سوره فتح را تلاوت می‌کردند.

 در بین جمعیت افرادی را دیدم که با ولیچر آمده بودند. آقایی مسن را دیدم که همراهش ولیچر او را به سمت جمعیت و مقابل استیج برنامه قرار می‌داد تا بتواند به راحتی مراسم را مشاهده کند، نزدیک همراهش رفت، جویا شدم که اجازه دارم تصویری را ثبت کنم، گفت حتماً و پرچم سه‌رنگ کشور را در دستانش گرفت، تصویر را ثبت کردم و برای تشکر نزدیک فردی که روی ولیچر نشسته بود رفتم، ضمن قدردانی از اجازه‌ای که برای ثبت تصویر داده بود، پرسیدم سخت نیست در این شرایط جسمی در اجتماع حاضر می‌شوید.

رزمنده‌ای که ولیچر او را محدود نکرد و به او اقتداری برای ایستادن داد

 خودش را سلطانی معرفی کرد، رزمنده دوران دفاع مقدس بود. گفت: وظیفه خودم می‌دانم که در برنامه‌های متعدد حاضر شوم، شرایطِ من از وضعیت رزمنده پای لانچر که بدتر نیست. آن‌ها این روزها در حال دفاع از میهن اسلامی هستند و من برای دفاع از خاکِ کشورم باید در کفِ خیابان حاضر شوم.

 وی تأکید کرد: اگر نمی‌توانستم با ولیچر بیایم، برای دفاع از کشورم و بیعت با رهبر معظم انقلاب آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای سینه‌خیز در اجتماعات حاضر می‌شدم. قاطعانه سخنانِ خود را بیان می‌کرد. حتی اگر سخن نمی‌گفت از نگاهش ایستادگی را می‌شد، خواند. ولیچر او را محدود نکرده بود، بلکه به او پر و بال برای آمدن و ایستادن داده بود.

سلایق مختلف برای دفاع از وطن به کف خیابان آمدند

 دختران جوانی را در بین جمعیت دیدم که در حال باز کردن پرچم‌هایشان بودند. سمتشان رفتم و اجازه ثبت تصویر گرفتم. از دلیل حضورشان پرسیدم. یکی از دختران گفت: فردی که وطنش برایش مهم باشد، شهادت رهبرش و تجاوز به میهنش را برنمی‌تابد.

 وی ادامه داد: شاید ظاهر و پوشش ما به‌گونه‌ای باشد که برخی گمان کنند، مسائل کشور و انقلابمان برای ما مهم نباشد. اما این موضوعات برای ما هم اهمیت دارد و وظیفه خودمان می‌دانیم که در این مراسم‌ها و اجتماعات برای دفاع از جمهوری اسلامی ایران و بیعت با رهبرِ عزیزمان شرکت کنیم.

پلاکاردهایی که زبان گویای کرمانی‌ها بود

 با شروع مراسم و رجزخوانی مجری، بر جمعیت افزوده می‌شد. آنچه در این اجتماع در کنار حضور جمعیت و دیدن سوژه‌های مختلف، پلاکاردهای مختلفی بود که در دستان اقشار مختلفِ مردم خودنمایی می‌کرد، پلاکاردهایی که زبانِ گویای مردم در اجتماع شبانه بودند. شعارها و خواسته‌های مهمی که برای حراست از کشور نوشته شده بودند: «من تندرو هستم! آیا با وجود مذاکره با قاتل رهبر شهیدمان، اراده‌ای برای نابودی اسرئیل و آمریکا وجود دارد؟». «حرف ما یک کلام، انتقام انتقام». «ما با آمریکا پدرکشتگی داریم، نه مذاکره». «درود بر مدافعات هرمز، مرگ بر گرانی بی‌ترمز». «فرمان بده فرمانده، حکم آنچه تو فرمایی». این شعارها، نه تنها بیانگر نفرت از دشمن، بلکه نشان‌دهنده عزم راسخ ملت ایران برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی خود بود.

 جوانان در این اجتماع با پرچم‌های خود، اراده و اقتدار ملت ایران را به نمایش می‌گذاشتند. پلاکاردهایی که در دستان مردم خودنمایی می‌کرد، گویی فریادهای خاموش ملتی بود که خواهان عدالت، عزت و استقلال بود. این تجمع، بیش از هر چیز، نمایشی از اتحاد ملی و آمادگی مردم برای دفاع از کیان جمهوری اسلامی ایران بود.

اجتماعات شبانه تصویری زنده از اتحاد مردم

 مراسم‌های شب گذشته در میادین و خیابان‌های شهر کرمان، تصویری زنده و پویا از اراده و اتحاد مردم این دیار را به نمایش گذاشت. فراتر از حضور پرشور، شاهد تجلی مفاهیم عمیق‌تری از وفاداری، ایثار و استکبارستیزی بودیم. در میدان کوثر، جایی که قرار هر شبِ همبستگی رقم می‌خورد، عطر کلام الهی با نوای سوره فتح در هم آمیخته بود و دل‌ها را به سوی معبود پرواز می‌داد.
 
 آنچه شب گذشته در میدان کوثر کرمان شاهد بودیم، فراتر از یک گردهمایی عادی بود؛ تجلی ایمانی راسخ و اراده‌ای پولادین برای دفاع از ارزش‌های انقلاب و آرمان‌های نظام بود. حضور مادران با نوزادان خود، نمادی از انتقال میراث ایثار و وفاداری به نسل‌های آینده بود. این نونهالان که در دامان مادرانشان آیات سوره فتح را زمزمه می‌کردند، امیدی به فردای این سرزمین بودند.

انتهای خبر/ م
  https://armanekerman.ir/vdcbgsb8srhbswp.uiur.html