آشنایی با حق واخواهی در دعاوی حقوقی

یکی از تمهیدات قانون آیین دادرسی مدنی به منظور رعایت اصل تناظر و رعایت حق دفاع خوانده در هنگام رسیدگی به دعاوی، واخواهی می باشد. واخواهی مختص رای غیابی است و صرفا در صورتی ایجاد می شود که شرایط ۴ گانه ذیل احراز شود؛ یکی از تمهیدات قانون آیین دادرسی مدنی به منظور رعایت اصل […]

۱-ابلاغیه دادگاه برای خوانده دعوی به صورت واقعی انجام نشود؛ به این معنا که ابلاغ جلسه رسیدگی به جهت عدم ثبت نام ثنا و یا مجهول الامکان بودن خوانده و سایر علل قانونی امکان پذیر نباشد و از طریق درج آگهی در روزنامه و یا الصاق در محل انجام شود که این موارد ابلاغ قانونی است نه واقعی.

۲-خوانده دعوی یا وکیل یا نماینده یا قائم مقام وی در هیچ یک از جلسات دادرسی در دادگاه حضور نداشته باشد.
۳-خوانده دعوی یا وکیل یا نماینده یا قائم مقام وی برای جلسه دادرسی لایحه ای ارسال ننموده باشد
۴- خوانده پس از رسیدگی در دادگاه محکوم گردد.
با احراز شرایط چهارگانه فوق، حق واخواهی برای خوانده برقرار می شود و وی می تواند از دادنامه صادره واخواهی نماید.

باید توجه داشت امروزه با توجه به ثبت نام حداکثری ثنا توسط شهروندان و از طرفی ارسال نسخه ای از دادخواست برای خوانده در سامانه ثنا، عملا امکان واخواهی برای چنین خوانده ای وجود ندارد. به موجب مقررات قانونی، حق واخواهی می بایست در مهلت خاصی اعمال گردد؛

اشخاص مقیم ایران ظرف ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ واقعی دادنامه و اشخاص مقیم خارج از کشور ظرف دو ماه از تاریخ ابلاغ واقعی دادنامه حق واخواهی دارند در غیراین صورت، واخواهی آنان رد می گردد مگر اینکه عذرموجهی برای عدم واخواهی خود در مهلت های پیش بینی شده ارائه نمایند.

پس از واخواهی خوانده، همان دادگاه صادرکننده رای واخواسته مکلف است در صورت پذیرش واخواهی جلسه رسیدگی برگزار نماید و با دعوت از طرفین دعوی مجددا به موضوع رسیدگی نماید.