یهود تنها قومی که از جعل حدیث تا صلب خلافت علی و تاختن بر پیکر حسین بن علی مورد لعن خداوند هستند

حجت‌الاسلام محمدعلی منصوری دامغانی محقق و پژوهشگر تاریخ اسلام در شصت و هفتمین نشست از سلسله نشست‌های فرهنگ مهدوی با موضوع نقش یهودیت در واقعه عاشورا بیان کرده بود: عاشورا واقعه بزرگی است چراكه در اين زيارت دشمنان عترت و نيز دوستان عترت در مقابل يكديگر صف كشيده‌اند.

این محقق تاکید کرد: در بررسی نقش یهود در تاریخ اسلام 3 نظریه وجود دارد، نظر اول قائل بر این است که یهود هیچ‌گونه دخل و تصرفی در تاریخ نداشته است و عنایتی به منابع قرآنی و روایی ندارند، دسته دوم بر اساس آیات قرآن و روایات برای یهود نقشی قائل هستند، اما یهود را به عنوان دشمن اصلی اسلام نمی‌شناسند، بلکه او را یکی از گروه‌های مقابل پیامبر ترسیم می‌کنند به طوری که جمع زیادی از محققان ما در این گروه قرار می‌گیرند.

گروهی با منابع مستدل و ادله محکم یهود را سرمنشأ حوادث فتنه عاشورا می دانند
وی افزود: دسته سوم با استفاده از منابع مستدل و ادله محکم یهود را سرمنشأ حوادث فتنه می‌دانند، توجه داشته باشیم که از واقعه غدیر خم تا غصب خلافت تنها 72 روز فاصله است و این اتفاقاتی که بعد از رحلت پیامبر(ص) رخ داده است، بسیار عجیب و غریب است و نمی‌توان گفت؛ تنها دو نفر در این ماجرا توانسته‌اند خط فکری جامعه را این‌گونه متحول سازند و واقعه عاشورا را رقم بزند.

حجت‌الاسلام منصوری دامغانی با اشاره به حوادث سال 1388 و اذعان سرویس‌های جاسوسی انگلیس و آمریکا به تلاش 20ساله برای ایجاد چنین فتنه‌ای، در دل کشور شیعه نشین ایرانن و مقابله با مکتب حسینی، ابراز داشت: چگونه ممکن است پس از رحلت پیامبر(ص) جامعه‌ای 180 درجه تغییر کند و دگرگون شود؟! تحلیل این واقعه نشان می‌دهد که جریان‌سازی این حوادث از قبل طراحی شده است.

مصداق صحبت های حجت الاسلام والمسلمین منصوریان می تواند در زیارت شریف عاشورا هنگامی که ما بر دشمنان لعن می فرستیم، باشد:

اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ…

سؤال این است که اولین کسانی که در حق پیامبر و خاندانش ظلم روا داشتند چه کسانی هستند؟ که در زیارت عاشورا به وضوح به آن پرداخته شده است؟ پاسخ این پرسش در آیه شریفه ۴۱ سوره مبارکه بقره که خطاب به یهودیان عصر پیامبر نازل شد، داده شده است:

وَآمِنُواْ بِمَا أَنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَکمْ وَلاَ تَکونُواْ أَوَّلَ کافِرٍ بِهِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآیاتِی ثَمَنًا قَلِیلاً وَإِیای فَاتَّقُونِ.
بدیهی است که بدترین ظلم در حق پیامبر (ص) کفر ورزیدن به نبوت ایشان و کتاب آسمانی ایشان است و این یعنی این‌که مصداق اول ظالم یهودیان هستند.

هنگامی که امام حسین(ع) در روز عاشورا در برابر سپاه عمر‌بن سعد قرار گرفت، در یکی از خطبه‌های شان اشاره می‌کند که «ای کسانی که در مقابل من ایستاده‌اید و در حال شعله‌ور کردن آتش هستید، خودتان این شعله را روشن نکرده‌اید، بلکه دشمن من و دشمن شما این آتش را شعله‌ور ساخته است».

با این اوصاف کاملا مشهود است که عدم امام زمان شناسی مردم و جهل آنها در مقابل یهودی که دشمن قسم خورده اهل بیت بودند، سبب وقوع عاشورا شده است.

در آیات قران به وضوح خداوند متعال دشمنان اسلام و پیامبران را نام برده است؛ قرآن 3 گروه مختلف را به عنوان دشمن پیامبر و اسلام یاد کرده است، گروه اول مشرکان «تَبَّتْ یَدَا أَبِی لَهَبٍ وَتَبَّ …»، گروه دوم منافقان هستند که در سوره «منافقون» به ترسیم ویژگی‌های آن‌ها پرداخته است، در واقع منافقان ظاهر‌الاسلام  باطن‌الکفر هستند، دسته سوم نیز یهودیان و نصرا هستند که خداوند در آیه «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْیَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِیَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَمَن یَتَوَلَّهُم مِّنکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ» به آن اشاره می‌کند.

خداوند در قرآن کریم لفظ کفر را برای یهود و نصارا به کار برده
 قرآن 6هزار و 236 آیه دارد که بیش از یک‌هزار آیه در مورد یهود و نصاری صحبت می‌کند، حدود یک ششم قرآن مربوط به آیه یهود و نصاری و حداقل در هر صفحه‌ای یک آیه در رابطه با یهود صحبت می‌کند، خداوند در قرآن کریم لفظ کفر را برای یهود و نصارا به کار برده، همچنین با توجه به ارتباط معنایی قرآن، مشرکان را نیز کافر قلمداد می‌کند.

درکتب تاریخی زیادی دشمنی یهود با اسلام و نسل آن به صراحت عنوان شده است، «تاریخ طبری» جلد دوم صفحه 8 در روایت آمده است که بنی اسرائیل تلاش کردند که از بنی اسماعیل پیامبری به وجود نیاید، همچنین در روایت دیگر ذکر شده است که «عبدالله» پدر پیامبر(ص) بارها از سودی یهودیان مورد ترور قرار گرفت. در «بحار‌الانوار» جلد 15 صفحه 48 بیان شده است که حضرت عبدالمطلب و ابوطالب برای پیامبر(ص) حالت محافظ شخصی داشتند، این در حالی است که هنوز پیامبر به رسالت مبعوث نشده بود.

با تمام تحقیقات صورت گرفته کاملا مبرهن است که یهود دو بار در برتری‌جویی نسبت به مسلمانان قرار می‌گیرد و فساد می‌کند، علامه طباطبایی به نقل از تفسیر شریف قرآن بیان می‌کند؛ که بنی اسرائیل روی زمین 2 بار فساد می‌کند و علوجویی و برتری نسبت به مسلمانان پیدا می‌کنند، در روایتی از امام صادق نقل شده است که این برتری ‌جویی یهود یک بار در ماجرای شهادت علی‌بن ابی طالب(ع)، دوم در سوءقصد جراحت به امام حسن(ع) و سوم شهادت امام حسین(ع) که در «تفسیر نور‌الثقلین» جلد دوم و در کتاب «کامل‌الزیارات» نقل شده است.

مرحوم کلینی در کتاب «کافی» جلد 8 صفحه 206 بیان می‌کند که «یهود» دشمن اصلی پیامبر(ص)ف امیر‌المومنین(ع) و در نهایت دشمن اصلی امام زمان(عج) است، در واقع درگیری شیعه با دنیای امروز با یهود است.

دشمن اصلی پیامبر و امامین معصوم یهودیان هستند  

حتی فرزندان اشعث بن قیص که اصالتا یهودی زاده هستند در مقابل اهل بین بودند و از یهودیان “قبیله کنده” در یمن بودند که پسران او به نام های محمد و قیس از امیران سپاه ابی سفیان بوده و حتی در دستگیری مسلم بن عقیل و هانی بن عروه نقش داشته حتی دخترش نیز به نام جعده توانسته بود امام حسن علیه السلام را مسوم کند.

از دیگر یهودیان  حاضر در عصر پیامبر شبث بن ربعی است که هم در مرگ عثمان و هم در جنگ جمل همراه عایشه بود و او را همراهی می کرد و از پیچیده ترین یهودیان آن زمان مطرح می شد «شبث » منافقترین یهودی زمان پیامبر محسوب می شود زیرا از سویی همراه پیامبر است و از سویی خوارج را شکل می دهد همراه حسین بن علی است اما با معاویه کار می کند و در کربلا نیز همراهی حسین را می کند اما به عبدالله بن زبیر می پیوندد.

دیگر یهودی که به عنوان جنایت کار ترین و قصی ترین فرد عنوان می شوذ حجار بن ابجر است او از سران کوفه بود که به امام حسین  نامه نوشت اما در پراکنده ساختن مردم از دور امام حسین علیه السلام نقش سازنده ای داشت و در نهایت به تیم عمربن سعد پیوست و با هزار سرباز به سمت کربلا روانه شد و لقب جنایتکار ترین فرد را به خود اختصاص داد.

درقرآن از بنی امیه به شجره الملعونه نام برده شده است
این مطلب را از آیه شریفه ۶۰ سوره مبارکه اسراء و حدیث شریف امام صادق علیه‌السلام که در جواب فردی که از معنای «الشجرة الملعونة في القرآن» از ایشان سؤال نمود؛ فرمودند: «منظور بنی امیه است.»

همچنین به کار بردن عبارت «اللّصیق» برای خاندان بنی‌امیه توسط امام علی علیه‌السلام در نامه ۱۷ نهج‌البلاغه خطاب به معاویه، مؤیدی دیگر بر این مطلب است که بنی‌امیه هیچ نسبت خونی با بنی‌هاشم نداشته و اصالتاً رومی و اسرائیلی‌تبار هستند:

وَ اَمّا قَوْلُک اِنّا بَنُوعَبْدِ مَناف، فَکذلِک نَحْنُ، وَلکنْ لَیسَ اُمَیةُ کهَاشِم، وَ لا حَرْبٌ کعَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَ لا اَبُوسُفْیانَ کاَبى طالِب، وَ لاَ الْمُهاجِرُ کالطَّلیقِ، وَ لاَ الصَّریحُ کاللَّصیقِ، وَ لاَ الْمُحِقُّ کالْمُبْطِلِ، وَ لاَ الْمُؤْمِنُ کالْمُدْغِلِ. وَ لَبِئْسَ الْخَلَفُ خَلَفٌ یتْبَعُ سَلَفاً هَوى فى نارِ جَهَنَّمَ!

و [ای معاویه] این‌که گفتى: «ما از فرزندان عبدمنافیم» آرى ما هم چنین هستیم، ولى با این فرق که نه امیه مثل هاشم است، نه حرب همچون عبدالمطّلب، و نه ابوسفیان مانند ابوطالب، و نه مهاجر الى اللّه چون اسیر آزاد شده، و نه فرزند اصل و نسب دار چون فرزند منسوب به پدر، و نه اهل حق مانند اهل باطل، و نه مؤمن چون مفسد. و چه بازماندگان بدى هستند آنان که تابع گذشتگان جهنّمى خود مى‌باشند!

بنی امیه اصالتا یهودی تبار از پدری رومی بوده اند
روایت مهمی که خویشاوند نبودن بنی‌امیه و بنی‌هاشم را تأیید می‌کند در جلد ۳۱ بحارالانوار صفحه ۴۵۸ آمده است.

در این روایت ذکر شده است که امیه فرزند عبد شمس نبوده بلکه غلامی رومی بود که بعدها به‌علت زیرکی با عنوان فرزندخوانده موفق به نفوذ در قبیله قریش شد و با توجه به این‌که در آن زمان فرزندخوانده هم مانند سایر فرزندان بوده است در طول تاریخ، بنی‌امیه به عنوان برادران بنی‌هاشم معروف شدند.

مانند کودکی که از پرورشگاه توسط خانواده‌ای دریافت شود و به فرزندی پذیرفته شود، گرچه که این فرزند نسبت خونی با خانواده جدید ندارد اما از تمام شرایط یک فرزند واقعی برخوردادر می‌شود.

همچنین تنها قومی که در طول تاریخ به علت نافرمانی‌های متعدد از جمله سرپیچی از عبادت در روز شنبه به بوزینه تبدیل شده‌اند قبیله بنی‌اسرائیل است که پیامبر هم در رؤیای خویش بوزینه‌ها را در خواب دیدند که بر منبر نشسته اند.

وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ (بقره/۶۵)
بی‌تردید شما به سرگذشت گروهی از هم‌مسلکان خود که در روز شنبه [از فرمان خدا در مورد حرمت صید ماهی] سرپیچی کردند آگاه بودید، که ما [به کیفر سرپیچی کردنشان] به آنان نهیب زدیم: به صورت بوزینگانی پَست و رانده شده درآیید!

به استناد آیه ۶۰ سوره مبارکه اسراء عاملین جنایت سقیفه یهودیان هستند و بنی‌امیه از نسل بنی‌اسرائیل و اصالتاً رومی هستند که عاشورا نیز به دست همین قسم خوردگان رقم خورد.

مخاصمه‌ی ما با رژیم اشغالگر قدس بر سر انتقام خواهی از  مظلومیت امیرالمؤمنین(ع) است

مخاصمه‌ی ما با رژیم اشغالگر قدس فقط به قضیه فلسطین مربوط نیست، نه تنها انتقام خون سید شهیدان را باید گرفت ، بلکه انتقام مظلومیت امیرالمؤمنین صلوات‌الله‌علیه و شهادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را نیز باید از این شجره ملعونه صهیونیستی ستاند.

در کتاب شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی، آیت الله جوادی آملی نیز بر اعتقاد بنی امیه به یهود اشاره کرده و گفته است: یزید بن معاویه لعنةالله‌علیهما از مشاورین یهودی در دربار خود استفاده می‌کرده است.

حتی باید گفت: حرمت ماه‌های حرام را حتی اعراب جاهلی هم نگاه می‌داشتند  اما این یهود بوده‌اند که در طول تاریخ از خون‌ریزی در ماه حرام هیچ ابایی نداشته بلکه به نظر می‌رسد این کار را راهی برای تقرب بیشتر به ابلیس می‌دانند.

تنها یهود است که هرگز حرمت  ماه‌های حرام را نگه نداشته است

 دشمنی و خباثت یهودی ها را در حرمت شکنی می توان در آغاز جنگ ۲۲ روزه در زمستان ۱۳۸۷ و جنگ ۸ روزه در زمستان ۱۳۹۱ همزمان با ماه حرام ذی حجة و آغاز ماه محرم در لبنان دید.

جنایاتی همچون بستن آب به روی زنان و کودکان، به آتش کشیدن سرپناه خانواده‌ها، به صلیب کشیدن وهب، هدیه فرستادن سرهای قطع شده، اسب تازاندن بر پیکر شهدا و… اعمال کثیفی است که در طول تاریخ از این قوم پلید و هم‌پیمانان آنان سرزده است.

پایان بخش سخنان ما اشاره به این حدیث شریف از امام حسین علیه‌السلام است  که در هنگام هجرت از مدینه به سمت مکه خطاب به عبدالله بن عمر فرمودند: از جمله مؤیدات این سابقه‌ی تاریک و ننگین است: آیا نمی‌دانی که بنی‌اسرائیل از طلوع فجر تا طلوع آفتاب هفتاد پیامبر را می‌کشتند سپس در بازارهای خود نشسته همگی به خرید و فروش می‌پرداختند آن‌چنان که گویی اتفاقی نیفتاده است؟! و سر یحیی بن زکریا را بریده و به عنوان هدیه به پیش زنی بدکاره فرستادند؟!

انتهای پیام/ طهماسبی