به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی نذیر کرمان از رودبارجنوب، تیرماه هرسال، گویای بخشی از جنایات نابخشودنی آمریکای جنایتکاری است که هرگز از حافظه تاریخی ما حذف نمیشود.
امروز ۱۲ تیر مصادف با سالروز حمله ناو جنگی آمریکا به هواپیمای ایرباس ایرانی است که در تقویم رسمی ایران «روز افشای حقوق بشر آمریکایی» نام گرفته است.
آمریکای امروزین که به رئیسجمهور نفاخ و بیهوش و حواس، مبتلا شده همان ابرقدرتی است که هواپیمای مسافربری ما را با حدود سیصد مسافر بیگناه و بیخبر، به کام مرگ کشاند و به فرمانده بزدل ناو وینسنس، نشان شجاعت داد.
بی شک یکی از اسناد بزرگ جنایت آمریکا، شلیک به هواپیمای مسافربری خطوط هوایی ایران است و این امر در دنیا همانند یک نقطه سیاه، روی سردمداران آمریکایی را تا ابد سیاه کرده است.
حقوق بشر آمریکایی بزرگترین دروغ قرن است
حجت الاسلام صادقی امام جمعه جازموریان در گفتوگو با خبرنگار سیاسی پایگاه خبری «
نذیر کرمان» با اشاره به حقوق بشر آمریکایی، گفت: آمریکا و غرب با توجه به جنایات بی شماری که مرتکب شدهاند نمیتوانند ادای طلب کاران را در آورند و ادعای حقوق بشر کنند.
وی حقوق بشر آمریکایی را بزرگترین دروغ قرن برشمرد و تاکید کرد: آمریکا متهم ردیف اول و از بزرگترین ناقضان حقوق بشر است.
شهیده «مریم مرادی پور » از تبار گلها بود
دشمن سنگدل هیچگاه نتوانست پاکی کودکان معصوم را تحمل کند. کودکانی که هیچ چیز از مفهوم جنگ و دشمنی نمیدانستند، کودکانی که در قاموس ذهن و زندگی آنها، واژه کینه و نفرت جایی نداشت.این کودکان گلهای نوشکفته و معطر بوستانی بودند که با تاراج خزان رفتند و از آنها چیزی جز گلپرهای سرخ بر زمین ریخته ،باقی نماند و مریم مرادی پور از تبار همین گلها بود.
شهید مریم مرادی پور در سال ۱۳۶۰در شهرستان کهنوج متولد شد. اولین قدمها را بر زمین گرم جنوب کرمان گذاشت و چگونه خواندن و نوشتن را در میان نخلهای سر به فلک کشیده جنوب آموخت. هنوز۷ بهار بیشتر از زندگی مریم نگذشته بود که دست در دست مادر راهی سفری بیبازگشت شد.
آن روز مریم خوشحال و ذوق زده از این که می تواند سوار بر هواپیما شود و در آسمان پرواز کند و به رویای شیرین کودکیاش واقعیت بخشد، همراه مادر از خانه بیرون آمد ساعتی بعد، هواپیما در آسمان و بر فراز آبهای نیلگون خلیج فارس به پرواز درآمد و هنوز مدتی نگذشته بود که دریا آغوشش را برای گلهای پرپری که از آسمان به طرفش میآمدند گشود.
همه دیدند که آبی و قرمز و آب و آتش به هم آمیخته و دشمن سیه دل بار دیگر فاجعهای اسفناک آفرید، مریم و مادرش نیز در همان آسمان همراه فوجی از کبوتران پر و بال سوخته ،پرواز به سوی دوست را آغاز کردند.
شهید زرخاتون سابقی نژاد لالهای بود که در باغ خون و شهادت روئید. او از طایفه شقایقهای ارغوانی بود که سرخی خونش زینت آرای ساحت سبز ایران گردید.
دوازدهم تیرماه سال ۱۳۶۷، زرخاتون همراه با دختر ۷ ساله اش سوار بر هواپیمای مسافربری گشته و عازم سفر شدند. سفر به سوی جاودانگی، به سوی نور، آنان همچون پرندههای مهاجر کوچیدند و چه زیباست از آسمان به آسمان کوچیدن.
خلیج همیشه نیلی فارس دو بار در طول تاریخ ایران از زمانی که پای استعمار به آن گشوده شد، به پاسداشت مظلومیت و رشادت مردم این سرزمین به رنگ خون درآمد؛ نخستین بار در دهم اردیبهشت ماه مصادف با بیرون راندن اولین استعمارگران از منطقه جنوب با شهادت بیش از ۸۰۰ سرباز و سردار ایرانی و بار دیگر در ۱۲ تیرماه ۱۳۶۷ با مظلومیت ۲۹۰ نفر مسافر بیدفاع هواپیمای مسافربری جمهوری اسلامی ایران از تهران و بندرعباس به مقصد دوبی.
در تاریخ دوازدهم تیرماه سال شصت و هفت شمسی، ناوشکن جنگی آمریکایی با نام وینسنس، هواپیمای ایرباس ایرانی را بر فراز خلیج فارس، با دو فروند موشک مورد هدف قرار داد و موجب سقوط هواپیما و شهادت همه دویست و نود نفر مسافر این هواپیما شد.
کمتر از سی دقیقه وقت مانده بود برای فرود هواپیمای ایرباس ۳۰۰ هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران بر فرودگاه دوبی، به زمانی که ۶۶ کودک حاضر در این هواپیما به همراه پدر و مادرشان از پلههای هواپیما پایین بیایند و وارد خاک دوبی شوند، اما به جای فرود بر خاک دوبی بر خلیج فارس فرود آمدند.
زمانی که مسافران این پرواز با خیالی آسوده به سفرشان فکر میکردند ناو وینسس به دستور کاپیتان ویل راجرز فرمانده این ناو تصمیم داشت دست به اقدام جنایتکارانهای بزند در آن هنگام دو فروند موشک، به سمت پرواز شماره ۶۵۵ ایران ایر پرتاب شد تا ۲۹۰ مسافر این هواپیما هیچگاه به مقصد نرسند.
فاجعه حمله هوایی آمریکا به هواپیمای ایرباس ایرانی نقض حاکمیت ایران در آبهای سرزمینی خود به وسیله آمریکا و یکی از موارد نقض حقوق بشر، حقوق بینالملل و حقوق سازمان بینالمللی هوانوردی محسوب میشود و به نوعی یکی از بزرگترین از صدها جنایات آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران است.
انتهای خبر/پورحیدر
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰